Πνευμονικά συμπτώματα : Οι ασθενείς με καρκινοειδή του πνεύμονα συχνά εμφανίζουν μη ειδικά συμπτώματα όπως πνευμονία, βήχα, αιμόπτυση ή δύσπνοια . Ωστόσο, ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 50%-70%) παραμένει ασυμπτωματικό, με τυχαία ανίχνευση να συμβαίνει σε 30% έως 50% των περιπτώσεων . Τα συμπτώματα που σχετίζονται με βρογχική απόφραξη είναι πιο συχνά σε κεντρικά εντοπισμένα καρκινοειδή του πνεύμονα, ενώ τα περιφερικά καρκινοειδή του πνεύμονα εντοπίζονται συχνά μέσω ακτινολογικών εξετάσεων. Σπάνια, τα συμπτώματα μπορεί να προκύψουν λόγω ορμονικής υπερέκκρισης, συμπτωμάτων που μοιάζουν με άσθμα και χρόνιου βήχα.
Σύνδρομο εκκρίσεως : Μια μειονότητα καρκινοειδών του πνεύμονα εμφανίζει συμπτώματα που σχετίζονται με ένα σύνδρομο εκκρίσεως, με τα πιο συνηθισμένα να είναι το σύνδρομο καρκινοειδούς (CS) και το σύνδρομο Cushing . Μια μεγάλη πληθυσμιακή μελέτη ανέφερε την παρουσία CS στο 8% των ασθενών με καρκινοειδή του πνεύμονα κατά τη διάγνωση . Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακρομεγαλία λόγω της έκκρισης ορμόνης απελευθέρωσης αυξητικής ορμόνης είναι εξαιρετικά σπάνια (1%) και ενώ περιγράφονται επίσης υπερασβεστιαιμία από την έκκριση πρωτεΐνης που σχετίζεται με την παραθυρεοειδή ορμόνη (PTHrP), καθώς και σύνδρομο ακατάλληλης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH), είναι λιγότερο συχνές από ό,τι στο SCLC.
Το σύνδρομο CS είναι το πιο συχνό εκκριτικό σύνδρομο και ορίζεται ως χρόνια διάρροια ή/και έξαψη με αυξημένη συστηματική σεροτονίνη ή τον μεταβολίτη της 5-υδροξυινδολοοξικό οξύ (5-HIAA). Η συχνότητά του είναι περίπου 7% σε εντοπισμένα καρκινοειδή του πνεύμονα και 20% έως 40% σε μεταστατική νόσο . Η διάρροια, συχνά υδαρής, μη αιματηρή και επίμονη με νηστεία, εμφανίζεται στο 60% έως 80% των ασθενών με αυξημένα επίπεδα 5-HIAA στα ούρα, ενώ η έξαψη επηρεάζει πάνω από το 90%, συνήθως παρουσιάζοντας ξαφνική θερμότητα και ερύθημα στο πρόσωπο, τον λαιμό και το άνω μέρος του θώρακα. Το σύνδρομο CS μπορεί επίσης να περιλαμβάνει καρδιαγγειακές ανωμαλίες (υπο-/υπέρταση και βραδυ-/ταχυκαρδία) και αναπνευστικά συμπτώματα (συριγμός, δύσπνοια). Μπορεί να εμφανιστεί άτυπη έξαψη με δακρύρροια, οίδημα των σιελογόνων αδένων, υπόταση καθώς και οίδημα προσώπου, ενώ βρογχόσπασμος αναφέρεται στο 15% των ασθενών. Άλλες λιγότερο συχνές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν την τελαγγειεκτασία, την πελλάγρα και την μυϊκή ατροφία . Οι οξείες επιπλοκές περιλαμβάνουν την καρκινοειδή κρίση, ένα δυνητικά θανατηφόρο συμβάν, που χαρακτηρίζεται από σοβαρή έξαψη, βρογχόσπασμο, μεταβολές στη θερμορύθμιση, αιμοδυναμική αστάθεια, σοβαρή διάρροια, καθώς και δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος με ασαφή παθοφυσιολογία και πιθανώς αποδίδεται σε οξεία απελευθέρωση αγγειοδραστικών ορμονών που προκαλείται από παράγοντα στρες (συμπεριλαμβανομένης χειρουργικής επέμβασης ή φαρμακευτικής αγωγής) . Χρόνιες επιπλοκές όπως η καρκινοειδής καρδιοπάθεια (CHD), που χαρακτηρίζεται από πλακώδη, ινώδη ενδοκαρδιακή πάχυνση και βαλβιδική συστολή (κυρίως δεξιάς πλευράς), αναπτύσσονται στο 20% έως 50% των ασθενών με CS, μειώνοντας σημαντικά την συνολική επιβίωση (OS) λόγω δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας (3ετής συνολική επιβίωση: 31% με CHD έναντι 69% χωρίς CHD).
Το έκτοπο CuS από την έκκριση αδρενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH) ευθύνεται για το 9% έως 18% των περιπτώσεων CuS που εξαρτάται από την ACTH, και τα καρκινοειδή του πνεύμονα είναι η πιο συχνή αιτία (20%-40%) . Σπάνια, εμπλέκεται η έκτοπη έκκριση ορμόνης απελευθέρωσης κορτικοτροπίνης . Το CuS στα καρκινοειδή του πνεύμονα συνήθως έχει σταδιακή εμφάνιση κλασικών σημείων και συμπτωμάτων που μοιάζουν με τη νόσο Cushing, σε αντίθεση με την ταχύτερη έναρξη που παρατηρείται στο CuS που σχετίζεται με SCLC . Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κυκλική έκκριση ACTH - με εναλλασσόμενες περιόδους υπερκορτιζολαιμίας και φυσιολογικής παραγωγής κορτιζόλης ή επινεφριδιακής ανεπάρκειας - περιπλέκει τη διάγνωση λόγω της μεταβλητής κλινικής της πορείας.
