Αυτοβιογραφία ενός πτώματος

 Ο δημοσιογράφος Σταμ, του οποίου τα "Γράμματα από την επαρχία" υπογράφονταν με "Κ.α" και άλλα ψευδώνυμα, αποφάσισε να ακολουθήσει τα γράμματα του στη Μόσχα. Ο Σταμ είχε εμπιστοσύνη στους αγκώνες του και στην ικανότητα του "Κ.α" να ανταλλάσει τις σταγόνες της μελάνης με ρούβλια, αλλά τον βασάνιζε το θέμα της διαμονής. Ήξερε ότι στη σκακιέρα της πρωτεύουσας δεν προβλέπονταν τετραγωνάκια για όλα τα πιόνια. Οι άνθρωποι που είχαν βρεθεί κάποια στιγμή στη Μόσχα τον είχαν φοβίσει: τα πάντα είναι φίσκα, μέχρι τις σκεπές. Διανυκτερεύουν σε χωλ, σε σκάλες υπηρεσίας, στα παγκάκια των λεωφορείων, σε καζάνια για την άσφαλτο και σε κάδους σκουπιδιών. Γι' αυτό κι ο Σαμ με το που πάτησε από το σκαλοπατάκι του βαγονιού στην αποβάθρα του μοσχοβίτικου σταθμού, άρχισε να επαναλαμβάνει σε νεκρά και ζωντανά, ανθρώπινα και τηλεφωνικά ώτα, μια και μοναδική λέξη : δωμάτιο.. Όμως το μαύρο τηλεφωνικό αυτί, αφού τον άκουσε κρεμάστηκε αδιάφορα στον ατσάλινο γάντζο του. Τα ανθρώπινα αυτιά κρύβονταν μέσα σε αστραχάν και γούνινους γιακάδες - η παγωνιά τη μέρα εκείνη έκανε το χιόνι να τρίζει δυνατά - η λέξη, λες και θαβόταν κάτω από στρώσεις επί στρώσεων γυαλιστερού καρμπόν, από φορά σε φορά ξεθώριαζε και διασκορπιζόταν αθόρυβα σε ηχηρά γράμματα.

                                                                                             Σιγκισμούντ Κρζιζανόφσκι 

Άγια Πόλη

 Η ιδέα να παρακάμψουν τον Ιλαρά δεν ήταν δική του, παρηγοριέται ο Ματίας Σαμοράνο. Ήταν της Άνα : είκοσι δύο προσφάτως συμπληρωμένα χρόνια, πρόσωπο χερουβείμ που αιωρείται σε σύννεφο και καπατσοσύνη αρκετή για να κουμαντάρει μόνη της την παράνομη χαρτοπαικτική λέσχη και τα μπουρδέλα του Σαμοράνο, φόρου υποτελούς του Ιλαρά, υποτελούς με τη σειρά του στον κυβερνήτη της περιφέρειας. Όλα πήγαιναν πρίμα, όμως οι γυναίκες όταν είναι νέες και όμορφες είναι φιλόδοξες, κι όταν είναι φιλόδοξες δεν ικανοποιούνται με τίποτα. Πιστεύουν ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος, οι μοναδικοί ήλιοι ενός πλανητικού συστήματος που είχε το Μπιγκ Μπανκ του όταν αυτές γεννήθηκαν, ούτε δευτερόλεπτο πριν. Κι όλος ο υπόλοιπος κόσμος αποτελείται από γεροξεκούτηδες, ραμολιμέντα δίχως ψυχή, χιλιομπαλωμένα ανδρείκελα με ακρυλικές μασέλες, που καταπίνουν μισό μπουκαλάκι Βιάγκρα και νομίζουν ότι τους σηκώνεται επειδή οι νοικιασμένες θηλυκές βογκάνε, κλείνουν τα μάτια και κοπανιούνται σαν κουδουνίστρες περιμένοντας να τελειώσει ο γέρος ή να τα φτύσει απ΄την εξάντληση και να πάει από έμφραγμα.

                                                                                                 Γκιγιέρμο Όρσι 

Γυναίκες

 Εσωτερικευμένος μισογυνισμός, δηλαδή ανάγκη για επιβίωση σε ένα περιβάλλον που δεν μας αγαπάει, τις γυναίκες. Βασικά, δεν αγαπάει κανέναν, αλλά εμείς είμαστε το εύκολα μετρήσιμο τεμάχιο. Από τη μέρα που γεννιόμαστε κυνηγάμε αριθμούς, τον αριθμό της ζυγαριάς, το νούμερο του τζην, τον αριθμό των παιδιών που κάναμε, τον αριθμό των γκόμενων που ρίξαμε στα πατώματα ή τον αριθμό εκείνων που περάσαμε από τη ζωή τους και επιβάρυναν τον έλεγχο αγνότητας μας. Τον αριθμό της ταυτότητας, τον αριθμό των χρόνων που κρύβουμε για να μη μας πουν ότι λήξαμε και μας κάνει στην άκρη το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα. Μας μαθαίνουν να μη μας αγαπάμε και να μην αγαπάμε ή έστω στηρίζουμε η μία την άλλη. Να κρίνουμε αυστηρά πρώτα τον εαυτό μας και μετά τις ομόφυλες γύρω μας. Η χοντρή, η κοντή, η άσχημη, η γεροντοκόρη, η στέρφα, η ανεπρόκοπη. Και καλά μ' αυτά. Σκέψου κι όλα τα υπόλοιπα που δεν κυκλοφορούν σε αντρικό γένος, είναι βρισιές και χαρακτηρισμοί που απευθύνονται μόνο σε γυναίκες. Λέξεις αποκλειστικά γένους θηλυκού και πρόσημου ατιμωτικού. Από τα πιο ήπια - γλωσσού, σιγανοπαπαδιά, κατίνα - μέχρι τα πιο οδυνηρά - παλιοθήλυκο, γύναιο, ξέκωλο, αντροχωρίστρα, πατσαβούρα - . Και φυσικά είναι πλήγματα που πολύ συχνά εκτοξεύονται από γυναίκα σε γυναίκα. Λέξεις που περιγράφουν τραύματα και καταστάσεις που έπρεπε να παλέψεις, αλλά να μη σου φαίνεται κιόλας. Να έχεις πάει και να έχεις γυρίσει αλλά να φαίνεσαι σαν εξώφυλλο περιοδικού. Να έχεις μόλις γεννήσει, αλλά να δείχνεις και φωτομοντέλο. Να έχεις επιστρέψει από τον άλλο κόσμο αλλά να πρέπει να δείχνεις αλώβητη. Να έχεις κάνει τα πάντα και να μην σου αναγνωρίζεται τίποτα. Να σε έχουν ξεγελάσει, ταπεινώσει, ισοπεδώσει αλλά να αντιδράς στη χλεύη με ανωτερότητα. Γίνεται; Εννοείται ότι δεν γίνεται. Και για να γίνει χρειάζεται χρόνος, ταξίδι και κουβέντα. Πρέπει να πλησιάσεις πληγές και να εξηγήσεις τραύματα. Να μάθεις να μετατοπίζεσαι και να συναισθάνεσαι, αν όχι να αγαπάς. Κι όλο αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, γιατί το να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και όσες σου μοιάζουν by dafault θέλει μια ζωή ακόμα.

Βιργιλίου θάνατος

 Αυτές λοιπόν ήταν οι μάζες για τις οποίες ζούσε ο Καίσαρ, οι μάζες για τις οποίες είχε ιδρυθεί το imperium, οι μάζες για τις οποίες είχε κατακτηθεί η Γαλατία, γι' αυτές είχε νικηθεί το βασίλειο των Πάρθων, γι' αυτές εδώ τις μάζες είχε υποταχθεί η Γερμανία, αυτές ήταν οι μάζες για τις οποίες είχε δημιουργηθεί η μεγάλη ειρήνη και οι οποίες έπρεπε - παρομοίων ειρηνικών έργων χάριν - να ξαναμπούν στο κρατικό μαντρί της δημόσιας τάξης και πειθαρχίας, να ξανανιώσουνε πίστη στους θεούς, να ξανανιώσουν εμπιστοσύνη στην θεϊκή, αλλά και στην ανθρώπινη ηθικότητα. Αυτές εδώ δε ήταν οι μάζες, χωρίς τις οποίες δεν μπορούσε να ασκηθεί πολιτική και πάνω στις οποίες έπρεπε να στηριχτεί κι ο ίδιος ο Αύγουστος, εφόσον φυσικά επιθυμούσε να εξακολουθεί να είναι κυρίαρχος. Φυσικά ο Αύγουστος δεν είχε καμία άλλη επιθυμία απ' το να 'ναι κυρίαρχος.

Υποπαραθυρεοειδισμός - Κλινική εικόνα

 Σε περιπτώσεις χρόνιας υποασβεστιαιμίας (HpoPT), η υπασβεστιαιμία μπορεί να παρουσιαστεί ως ιατρική επείγουσα κατάσταση. Αυτό συνήθως αποδίδεται είτε σε κακή συμμόρφωση με τη θεραπεία είτε σε ανεπαρκή προσαρμογή της δοσολογίας του ασβεστίου ή/και του ενεργού μεταβολίτη της βιταμίνης D σε περιπτώσεις οξείας μεταβολικής ανεπάρκειας (π.χ., σοβαρή οξεία ασθένεια)

Ως επείγουσα κατάσταση, η υπασβεστιαιμία μπορεί να εκδηλωθεί με επιληπτικές κρίσεις ή λαρυγγόσπασμο, και οι δύο δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις εάν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, η κλινική εικόνα της υποασβεστιαιμίας οφείλεται σε χρόνια υποασβεστιαιμία και υπερφωσφαταιμία, οι οποίες δεν αποτελούν άμεση ιατρική επείγουσα κατάσταση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια και μη ειδικά, συνήθως αντανακλώντας μια κατάσταση νευρομυϊκής διεγερσιμότητας. Η υποασβεστιαιμία μπορεί να επηρεάσει πολλά όργανα. Ωστόσο, στην υποασβεστιαιμία, τα κύρια συστήματα που επηρεάζονται περιλαμβάνουν το νευρομυϊκό σύστημα, το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και το καρδιαγγειακό σύστημα.

Επιπλοκές της χρόνιας υποασβεστιαιμίας 

. Η χρόνια υπασβεστιαιμία και η υπερφωσφαταιμία μπορούν να οδηγήσουν σε έκτοπες ασβεστώσεις, οι οποίες επηρεάζουν συχνότερα τον εγκέφαλο (ασβεστώσεις βασικών γαγγλίων) και τα νεφρά (νεφρολιθίαση / νεφροασβεστίνωση), αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστούν στις αρθρώσεις, τα μάτια, το δέρμα και τα αιμοφόρα αγγεία 

Η συχνότητα εμφάνισης ΧΝΝ σε ασθενείς με χρόνια υποφωσφορική νόσο (HpoPT) ποικίλλει από 2,1 έως 41% ανάλογα με την ομάδα και τον ορισμό. Οι περισσότεροι ασθενείς με HypoPT που δεν λαμβάνουν θεραπεία έχουν χαμηλή/φυσιολογική απέκκριση ασβεστίου και φωσφόρου στα ούρα. Ωστόσο, η συμβατική θεραπεία με ασβέστιο και ενεργή βιταμίνη D μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική απέκκριση ασβεστίου στα ούρα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο νεφρολιθίασης/νεφροασβεστίνωσης. Μελέτες βασισμένες στον πληθυσμό υποδηλώνουν ότι η μεγαλύτερη διάρκεια της νόσου, το υψηλότερο προϊόν ασβεστίου-φωσφόρου και τα συχνά επεισόδια υπερασβεστιαιμίας σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο ΧΝΝ. 

Οστική νόσος : Η χρόνια υποασβεστιαιμία χαρακτηρίζεται από χαμηλή αναδιαμόρφωση των οστών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη οστική πυκνότητα τόσο στις δοκιδωτές όσο και στις φλοιώδεις θέσεις. Ωστόσο, παρά την αυξημένη οστική πυκνότητα, οι απεικονιστικές μελέτες που χρησιμοποιούν περιφερική αξονική τομογραφία υψηλής ανάλυσης (hr-pQCT) και τα ιστομορφομετρικά δεδομένα υποδηλώνουν πιθανή επιδείνωση της οστικής αντοχής . Συγκεκριμένα, πρόσφατες μελέτες αναφέρουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης (χαμηλή BMD ή/και κατάγματα χαμηλού τραύματος) σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες >50 ετών και αυξημένο κίνδυνο σπονδυλικών καταγμάτων. 

Καρδιαγγειακό σύστημα : Η υποασβεστιαιμία οδηγεί σε παράταση του διαστήματος QT, ενώ οι ασθενείς με σοβαρή και παρατεταμένη υποασβεστιαιμία μπορεί να αναπτύξουν καρδιομυοπάθεια και καρδιακή ανεπάρκεια. Επιπλέον, οι ασθενείς με μη χειρουργική υποασβεστιαιμία έχουν διπλάσιο κίνδυνο ισχαιμικής καρδιοπάθειας και εγκεφαλικού επεισοδίου . Η μεγαλύτερη διάρκεια της νόσου και τα συχνότερα επεισόδια υπερασβεστιαιμίας και υποασβεστιαιμίας σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών. 

Καταρράκτης : Ο καταρράκτης εμφανίζεται 2-4 φορές συχνότερα σε ασθενείς με HypoPT σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτεί χειρουργική επέμβαση σε σχετικά νεαρή ηλικία (ήδη από 35 ετών). Η μεγάλη διάρκεια της νόσου σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο 

Ασβεστώσεις βασικών γαγγλίων (BGCs) : Οι BGCs εμφανίζονται με συχνότητα έως και 12% σε ασθενείς HpoPT, διπλάσια σε ασθενείς με μη χειρουργικό . Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της BGC και της νόσου του Πάρκινσον, αλλά τα στοιχεία παραμένουν ασαφή. 

Νευροψυχιατρικές διαταραχές : Οι ασθενείς με HpoPT εμφανίζουν συχνότερα άγχος, κατάθλιψη και διπολικές διαταραχές. Νευρολογικά συμπτώματα όπως επιληπτικές κρίσεις, μυϊκή δυσκαμψία και τετανία είναι επίσης συχνά, επηρεάζοντας το 40-60% των ασθενών. Οι επιληπτικές κρίσεις τείνουν να εμφανίζονται συχνότερα σε νεότερα άτομα, ιδιαίτερα σε εκείνους με μη χειρουργικό HpoPT.

 Ποιότητα ζωής (QoL)  : Πολλοί ασθενείς με υποτροπιασμό (HoP) περιγράφουν αίσθημα νοητικής θολότητας, αδυναμία συγκέντρωσης, ένα σύμπτωμα που συχνά αναφέρεται ως «θολούρα εγκεφάλου».  Λοιμώξεις  : Οι ασθενείς είναι πιο επιρρεπείς σε λοιμώξεις, ιδιαίτερα λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και του αναπνευστικού συστήματος.Η μεγαλύτερη διάρκεια της νόσου, οι υψηλές συγκεντρώσεις φωσφορικών και τα συχνά επεισόδια υπερασβεστιαιμίας φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο.

Υποπαραθυρεοειδισμός - 2

 Συνιστώμενες και προτεινόμενες απεικονιστικές μελέτες

Υπερηχογράφημα νεφρών: Ο υποπαραθυρεοειδισμός (HpoPT) σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο νεφρολιθίασης και νεφροασβέστωσης, κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν συμβατική θεραπεία. Σε περιπτώσεις με χρόνια υπερασβεστιουρία και υποψία νεφροασβεστίωσης ή νεφρολιθίασης παρά το φυσιολογικό υπερηχογράφημα νεφρών, συνιστάται η αξονική τομογραφία (CT) χαμηλής δόσης χωρίς σκιαγραφικό λόγω της υψηλότερης ευαισθησίας της. 

Αξιολόγηση της πυκνότητας των οστών στην περιοχή (aBMD) [15]: Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης PTH 1–84 ή trans-con PTH (1–34) θα πρέπει να υποβάλλονται σε ετήσιες μετρήσεις aBMD στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης (LS), το ισχίο και το αντιβράχιο. 

Αξονική τομογραφία εγκεφάλου: O χρόνιος υποπαραθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε αμφοτερόπλευρες και συμμετρικές ασβεστώσεις στα βασικά γάγγλια (BGC: ασβεστοποιήσεις βασικών γαγγλίων), στην corona radiata, στον θάλαμο και στη λευκή ουσία, που αποδίδονται κυρίως σε χρόνια υπερφωσφαταιμία . Η κλινική σημασία της BGC παραμένει ασαφής. 

Πλάγια ακτινογραφία θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ακτινογραφία T/L σπονδυλικής στήλης): Αυτή βοηθά στην αξιολόγηση της παρουσίας μορφομετρικών σπονδυλικών καταγμάτων. Επιπλέον, συνιστάται η μέτρηση της οστικής πυκνότητας aBMD στο LS και το ισχίο, ειδικά σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες άνω των 50 ετών. Πρέπει να αναφερθεί ότι η χρόνια υποτροπιάζουσα μυοπάθεια (HpoPT) σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος, παρά τα φυσιολογικά ή ακόμη και τα υψηλά επίπεδα οστικής πυκνότητας (BMD). 

Χρήση ερωτηματολογίων SF-36 ή HPES (Κλίμακα Εμπειρίας Ασθενών με Υποπαραθυρεοειδισμό) Μετά την επικύρωση στον ελληνικό πληθυσμό, συνιστάται ετήσια αξιολόγηση για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής, καθώς η χρόνια υποπαραθυρεοειδική νόσος (Hypoparathyroid Patient Experience Scale) σχετίζεται με μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένη συχνότητα εμφάνισης νευροψυχιατρικών διαταραχών. Η βαθμολογία SF-36 ≥ 50 θεωρείται φυσιολογική, ενώ η βαθμολογία < 50 υποδηλώνει μειωμένη ποιότητα ζωής. 

Ετήσια οφθαλμολογική εξέταση: Οι ασθενείς με HypoPT (ειδικά οι μη χειρουργικές περιπτώσεις) έχουν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης καταρράκτη .

Υποπαραθυρεοειδισμός - Αίτια

 1. Μετεγχειρητική Υποθυρεοειδική Θυρεοειδική Παθολογία (ΥΘΠ): Αυτή είναι η πιο συχνή αιτία ΥΘΠ (75–80%) και εμφανίζεται μετά από χειρουργική επέμβαση στον τράχηλο (π.χ. θυρεοειδεκτομή, παραθυρεοειδεκτομή και λεμφαδενική εκτομή κεντρικού τραχηλικού διαμερίσματος) . Συγκεκριμένα, κατηγοριοποιείται ως: Παροδική μετεγχειρητική ΥΘΠ (ώρες– 6 εβδομάδες), η οποία επηρεάζει το 25–80% των ασθενών που υποβάλλονται σε ολική θυρεοειδεκτομή. Παρατεταμένη μετεγχειρητική ΥΘΠ (6 εβδομάδες– 6 μήνες), η οποία αναπτύσσεται στο 30% των ασθενών με παροδική ΥΘΠ. Επίμονη μετεγχειρητική ΥΘΠ (6–12 μήνες), η οποία επηρεάζει το 10–20% των ασθενών με παρατεταμένη ΥΘΠ. Μόνιμη μετεγχειρητική ΥΘΠ, η οποία επηρεάζει λιγότερο από το 5% των ασθενών που υποβάλλονται σε ολική θυρεοειδεκτομή. 

2. Μη χειρουργική ΥΘΠ (15–20%): Αυτό οφείλεται σε διαταραχές ανάπτυξης παραθυρεοειδών αδένων, μη χειρουργική βλάβη των παραθυρεοειδών αδένων ή μειωμένη έκκριση PTH. Αυτοάνοσος Υποπαραθυρεοειδισμός, συνήθως στο πλαίσιο αυτοάνοσου πολυενδοκρινικού συνδρόμου APECED (APS1) ή ως μεμονωμένη πάθηση που σχετίζεται με HLA. Υποπαραθυρεοειδισμός λόγω γενετικών μεταλλάξεων και συνδρόμων. Πιο σπάνια, η Υποπαραθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί ως μέρος γενετικών συνδρόμων όπως το σύνδρομο DiGeorge ή ως μεμονωμένη ενδοκρινοπάθεια με γενετικό υπόβαθρο  

3. Άλλες αιτίες: Εναπόθεση μετάλλων (χαλκός– νόσος Wilson, σίδηρος– π.χ., θαλασσαιμία). Έκθεση σε ακτινοβολία. Φάρμακα (l-ασπαραγινάση, νιβολουμάμπη). Λειτουργικός υποπαραθυρεοειδισμός (υπο-υπερ-μαγνησιαιμία). Παροδικός υποπαραθυρεοειδισμός (σοβαρά εγκαύματα ή οξεία ασθένεια). Μητρικός υπερπαραθυρεοειδισμός (νεογνικός υποπαραθυρεοειδισμός). Ιδιοπαθής υποπαραθυρεοειδισμός. Η διάγνωση του, ειδικά σε άτομα κάτω των 40 ετών με συνδρομικά χαρακτηριστικά ή οικογενειακό ιστορικό μη χειρουργικού HypoPT και χωρίς ιστορικό χειρουργικής επέμβασης στον τράχηλο, θα πρέπει να εγείρει υποψία γενετικού συνδρόμου [3, 21, 22]. Ο ασθενής θα πρέπει να παραπεμφθεί σε εξειδικευμένο κέντρο για γενετική ανάλυση. Η κατάλληλη μέθοδος γενετικής ανάλυσης εξατομικεύεται (γονιδιακό πάνελ, αλληλούχιση ολόκληρου του εξονίου ή εξειδικευμένος έλεγχος γονιδίων) ανάλογα με την περίπτωση.