Όλγα Δεβετζάκη - Ενδοκρινολόγος
Αναστασίου Ζίννη, 9, Αθήνα, Αττική, 11741
Phone: 210-9239440 URL of Map

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

GLP-1 RA και παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής

 Τα GLP-1 RA είναι πιο αποτελεσματικά όταν χρησιμοποιούνται ως συμπλήρωμα, και όχι ως υποκατάστατο, της τροποποίησης του τρόπου ζωής. Οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής (ιδιαίτερα η διατροφή και η άσκηση) παραμένουν το θεμέλιο της υγιούς διαχείρισης του βάρους και είναι κρίσιμες για τη διατήρηση της απώλειας βάρους και της μυϊκής μάζας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με GLP-1 RA . Οι άνθρωποι θα πρέπει να συμμετέχουν σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα απώλειας βάρους που συνδυάζει τη φαρμακευτική θεραπεία με δίαιτα, σωματική δραστηριότητα και στρατηγικές συμπεριφοράς.

Διατροφική Διαχείριση : Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και θρεπτικά ισορροπημένη διατροφή βοηθά να διασφαλιστεί ότι η απώλεια βάρους προέρχεται κυρίως από τα αποθέματα λίπους και όχι από τους μύες, παρέχοντας τα αμινοξέα που απαιτούνται για τη διατήρηση του άπαχου ιστού κατά τη διάρκεια ενός ελλείμματος θερμίδων . Οι διαιτολόγοι συχνά συνεργάζονται με άτομα που λαμβάνουν GLP-1 RA για να καταρτίσουν προγράμματα γευμάτων που δημιουργούν ένα μέτριο θερμιδικό έλλειμμα, δίνοντας έμφαση στην επάρκεια πρωτεΐνης και την πυκνότητα θρεπτικών συστατικών, συμπληρώνοντας έτσι τις επιδράσεις του φαρμάκου στη μείωση της όρεξης, ενώ παράλληλα βοηθούν στη διατήρηση της άπαχης μάζας και της θρεπτικής κατάστασης . Η βελτιστοποίηση της ισορροπίας των μακροθρεπτικών συστατικών (πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες) και των μικροθρεπτικών συστατικών είναι ζωτικής σημασίας για την μεταβολική υγεία. Οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες, κορεσμένα λίπη και υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα μπορούν να προωθήσουν τη συστηματική φλεγμονή, ενώ τα διατροφικά πρότυπα πλούσια σε φυτικές ίνες, ακόρεστα λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αμινοξέα σχετίζονται γενικά με χαμηλότερο φλεγμονώδες φορτίο και βελτιωμένη καρδιομεταβολική υγεία . Ωστόσο, ο περιορισμός των θερμίδων συχνά οδηγεί σε μειωμένη πρόσληψη βιταμινών, μετάλλων και αμινοξέων, καθιστώντας απαραίτητο τον προσεκτικό διατροφικό σχεδιασμό για τη διατήρηση επαρκών επιπέδων αυτών των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών . 

Φυσική Δραστηριότητα : Η τακτική σωματική δραστηριότητα, ιδιαίτερα η προπόνηση με αντίσταση, συνιστάται έντονα για άτομα που υποβάλλονται σε απώλεια βάρους με αγωνιστές υποδοχέα GLP-1. Η προπόνηση με αντίσταση (π.χ. άρση βαρών ή ασκήσεις με το βάρος του σώματος) παρέχει ένα βασικό αναβολικό ερέθισμα που βοηθά στη διατήρηση ή την αύξηση της μυϊκής μάζας, αντισταθμίζοντας την καλά τεκμηριωμένη απώλεια άλιπης μάζας που συνοδεύει τη μείωση του βάρους. Η άσκηση βελτιώνει επίσης την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την καρδιαγγειακή υγεία. Ακόμη και η μέτρια άσκηση με αντίσταση μερικές φορές την εβδομάδα έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την απώλεια άλιπης μάζας κατά τη διάρκεια της δίαιτας. Η καρδιαγγειακή άσκηση βοηθά στην αύξηση της ενεργειακής δαπάνης και μπορεί να βοηθήσει στην επιπλέον απώλεια λίπους και στη διατήρηση του βάρους. Είναι σημαντικό ότι η καθιέρωση ενός προγράμματος άσκησης κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής θέτει επίσης τις βάσεις για τη διατήρηση του βάρους μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Τα άτομα που υιοθετούν τακτική άσκηση και υγιεινές διατροφικές συνήθειες είναι πιο πιθανό να διατηρήσουν την απώλεια βάρους τους, ενώ όσοι βασίζονται αποκλειστικά στη φαρμακευτική αγωγή συχνά ξαναπαίρνουν βάρος εάν διακοπεί η λήψη του φαρμάκου .

Υποστήριξη Συμπεριφοράς : Οι στρατηγικές συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένων των δομημένων προγραμμάτων απώλειας βάρους, της διατροφικής συμβουλευτικής, της γνωσιακής συμπεριφορικής θεραπείας, των συνεντεύξεων παρακίνησης και των παρεμβάσεων που βασίζονται στην ενσυνειδητότητα, μπορούν να ενισχύσουν την προσήλωση στη θεραπεία GLP-1RA αντιμετωπίζοντας τη συναισθηματική διατροφή, τα διατροφικά κενά, την αυτοπαρακολούθηση και το κίνητρο . Αυτές οι παρεμβάσεις παρέχουν στους ανθρώπους πρακτικές δεξιότητες και στρατηγικές αντιμετώπισης που διευκολύνουν τη μακροπρόθεσμη υιοθέτηση και διατήρηση υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών και συμπεριφορών σωματικής δραστηριότητας, βελτιώνοντας έτσι την επιμονή της θεραπείας και μειώνοντας την πιθανότητα επαναφοράς βάρους μετά την αρχική απώλεια βάρους . Ενώ οι GLP-1RA προκαλούν σημαντικές φυσιολογικές μειώσεις στην όρεξη, το σωματικό βάρος και τις δυσμενείς μεταβολικές παραμέτρους, η υποστήριξη συμπεριφοράς συμπληρώνει αυτές τις επιδράσεις στοχεύοντας στους ψυχολογικούς, γνωστικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη διαρκή αλλαγή συμπεριφοράς.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Hallow-een

 Στην παράδοση της Βόρειας Ευρώπης η Ημέρα των Νεκρών συμπίπτει με την εορτή των Αγίων Πάντων του Καθολικού εορτολογίου (1η Νοεμβρίου) - Ημέρα των κεκοιμημένων στη Δυτική εκκλησία είναι η 2η Νοεμβρίου. Αντίθετα οι Ρωμαίοι εόρταζαν μια παρόμοια εορτή, τα Lemuria, κατά το μήνα Μάιο. Στην ελληνορθόδοξη παράδοση υπάρχουν κατά το μήνα Φεβρουάριο τα γνωστά Ψυχοσάββατα με κυριότερο το πρώτο Σάββατο του μηνός. Έτσι κι αλλιώς πάντως, η ρωμαϊκή ονομασία του μηνός αυτού ππου συμπίπτει με τον Αθηναϊκό Ανθεστηριώνα, ανάγεται στη λέξη februa που σημαίνει "καθαρμοί". Ο "κουτσοφλέβαρος" διατηρεί μέχρι σήμερα τον χαρακτήρα του μηνός των ψυχών, των καθαρμών και της έλλειψης ...τύχης. Ακόμα και η καθαρά διονυσιακή εορτή του Καρνάβαλου και της Αποκριάς, με τους μασκοφόρους αποκαλύπτει στον διεισδυτικό παρατηρητή, ότι ο σκοπός της μασκαράτας είναι στην πραγματικότητα, να μην γνωρίσουν τους ζωντανούς τα περιφερόμενα πνεύματα των νεκρών. Ακόμα και το χαρούμενο, αποκριάτικο πνεύμα με τις βωμολοχίες, αυτόν τον χαρακτήρα προστασίας και αποτροπής εν' όψει των φαντασμάτων εξυπηρετεί. Είναι γνωστό ότι στην αρχαιότητα οι άσεμνες χειρονομίες είχαν κατά βάση προστατευτικό χαρακτήρα κατά των Κακών Πνευμάτων. Τα κόλλυβα εξάλλου ανάγονται στην παράδοση του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνα. Αναφέραι ο Θεόπομπος ότι, όταν σώθηκαν οι άνθρωποι από τα νερά του κατακλυσμού, πρόσφεραν πανσπερμίες δημητριακών για τους πνιγέντες "τους διασωθέντας εκ του κατακλυσμού εψήσαι τις χύτρας πανσπερμίας". Στα χρόνια του Παυσανία πανσπερμίες από αλεύρι σιταριού και μέλι πρόσφεραν σ' ένα χάσμα στους Στύλους του Ολυμπίου όπου θεωρούσαν ότι έφυγαν τα νερά του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Απώλεια βάρους, μεταβολικές και αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις των αγωνιστών υποδοχέα GLP-1

 Οι αναστολείς GLP-1 προάγουν την απώλεια βάρους και βελτιώνουν την μεταβολική υγεία, δύο παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν ευνοϊκά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Φαρμακολογικά, αυτοί οι παράγοντες συνδέονται με υποδοχείς GLP-1 στο πάγκρεας και τον εγκέφαλο, μιμούμενοι τις δράσεις του ενδογενούς GLP-1. Η ενεργοποίηση των κεντρικών υποδοχέων GLP-1, ιδιαίτερα εντός του υποθαλάμου, καταστέλλει την όρεξη και προάγει τον νωρίτερο κορεσμό, με αποτέλεσμα τη μειωμένη θερμιδική πρόσληψη. Στους περιφερικούς ιστούς, οι αναστολείς GLP-1 ενισχύουν την εξαρτώμενη από τη γλυκόζη έκκριση ινσουλίνης, καταστέλλουν την απελευθέρωση γλυκαγόνης και καθυστερούν την γαστρική κένωση, οδηγώντας σε βελτιωμένο γλυκαιμικό έλεγχο και μειωμένη πρόσληψη ενέργειας. Σε άτομα με παχυσαρκία, με ή χωρίς διαβήτη τύπου 2, αυτές οι συνδυασμένες επιδράσεις συχνά προκαλούν σημαντική και παρατεταμένη απώλεια βάρους. Οι αναστολείς GLP-1 βελτιώνουν επίσης την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μειώνουν την υπεργλυκαιμία και την υπερινσουλιναιμία, μεταβολικές ανωμαλίες που έχουν εμπλακεί στην ανάπτυξη του όγκου και την εξέλιξη του καρκίνου . Αν και αρχικά αναπτύχθηκαν για τη μείωση της HbA1c σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 έχουν επίσης συσχετιστεί με βελτιωμένη επιβίωση που σχετίζεται με τον καρκίνο σε αυτόν τον πληθυσμό .

Τα αποτελέσματα απώλειας βάρους των GLP-1 RAs είναι αξιοσημείωτα. Μετά από μήνες θεραπείας, οι άνθρωποι συνήθως βιώνουν προοδευτική απώλεια βάρους κυρίως μέσω μείωσης της λιπώδους μάζας και της άλιπης σωματικής μάζας . Τα GLP-1 RAs προκαλούν διατηρήσιμη μείωση βάρους που διατηρείται για όσο διάστημα συνεχίζεται η φαρμακευτική αγωγή, με σημαντική ανάκτηση βάρους μετά τη διακοπή . Παράλληλα με την απώλεια βάρους, τα GLP-1 RAs βοηθούν στην αναδιαμόρφωση του λιπώδους ιστού και στη βελτίωση της λιπώδους λειτουργίας . Η μείωση βάρους με τα GLP-1 RAs συνοδεύεται από μειωμένη έκκριση προφλεγμονωδών αδιποκινών και κυτοκινών από τον λιπώδη ιστό, καθώς η συνολική λιπώδης μάζα (ειδικά το σπλαχνικό λίπος) συρρικνώνεται . Τα άτομα που λαμβάνουν GLP-1 RAs συχνά εμφανίζουν χαμηλότερα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης και άλλων φλεγμονωδών δεικτών , αντανακλώντας μια συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση. Μειώνοντας τη φλεγμονή που προκαλείται από την παχυσαρκία, τα GLP-1 RAs μπορούν να αντιμετωπίσουν άμεσα έναν από τους βασικούς παράγοντες κινδύνου καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία. Τα GLP-1 RAs μπορούν, επομένως, να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου εν μέρει μετριάζοντας τη χρόνια φλεγμονή και βελτιώνοντας το ανοσοποιητικό-μεταβολικό περιβάλλον . Επιπλέον, οι GLP-1 RAs ασκούν ευνοϊκές αλλαγές στον μεταβολισμό των λιπιδίων και την αρτηριακή πίεση, συμβάλλοντας στη συνολική μεταβολική υγεία. Τα βελτιωμένα μεταβολικά προφίλ (χαμηλότερη ινσουλίνη, γλυκόζη, τριγλυκερίδια και αρτηριακή πίεση) μπορούν να απομακρύνουν ή να μειώσουν τα ερεθίσματα ανάπτυξης για τα καρκινικά κύτταρα. Η προκλινική έρευνα υποδηλώνει επίσης ότι οι GLP-1 RAs μπορεί να έχουν άμεσες αντικαρκινικές επιδράσεις ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους, συμπεριλαμβανομένων των επιδράσεων στην ανάπτυξη του όγκου, τη μετανάστευση, την ενδοκυτταρική σηματοδότηση και τις αντικαρκινικές ανοσολογικές αποκρίσεις . Ωστόσο, η έκφραση του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1R) είναι γενικά χαμηλή στους περισσότερους ανθρώπινους όγκους, μειώνοντας την πιθανότητα οι άμεσες επιδράσεις που προκαλούνται από υποδοχείς να είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός σε επίπεδο πληθυσμού . 

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Σαρκοπενική παχυσαρκία και χαμηλή μυϊκή μάζα

 Ο σκελετικός μυς είναι ένα μεταβολικό όργανο και η μάζα του διαμορφώνει τις ίδιες οδούς που σχετίζονται με την ινσουλίνη και τη φλεγμονή και συνδέουν την παχυσαρκία με τον κίνδυνο καρκίνου. Είναι η κυρίαρχη θέση διάθεσης γλυκόζης που προκαλείται από την ινσουλίνη στην μεταγευματική κατάσταση και λειτουργεί ως ενδοκρινικό όργανο, απελευθερώνοντας μυοκίνες που προκαλούνται από τη συστολή, όπως η IL-6, οι οποίες ρυθμίζουν την πρόσληψη γλυκόζης, την οξείδωση του λίπους και τη συστηματική φλεγμονή . Μέσω αυτών των λειτουργιών, η μεγαλύτερη σχετική μυϊκή μάζα σχετίζεται με χαμηλότερη αντίσταση στην ινσουλίνη και μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης προδιαβήτη. Η σαρκοπενική παχυσαρκία αναφέρεται στον φαινότυπο της ύπαρξης τόσο υπερβολικού λίπους όσο και χαμηλής μυϊκής μάζας (σαρκοπενία). Αυτός ο συνδυασμός μπορεί να επιδεινώσει τον κίνδυνο καρκίνου  . Τα άτομα με σαρκοπενική παχυσαρκία συχνά εμφανίζουν χειρότερα μεταβολικά προφίλ (αντίσταση στην ινσουλίνη και χρόνια φλεγμονή) από τα άτομα με παχυσαρκία που έχουν περισσότερους μύες . Έρευνες έχουν δείξει  ότι η σαρκοπενική παχυσαρκία σχετίζεται με υψηλότερη ευθραυστότητα, επιπλοκές θεραπείας και μικρότερη επιβίωση σε διάφορους καρκίνους. Για παράδειγμα, σε μια πρόσφατη μελέτη 6790 ατόμων με καρκίνο, αναφέρθηκε ότι τα άτομα με σαρκοπενική παχυσαρκία είχαν 50% υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας σε σύγκριση με άτομα χωρίς σαρκοπενία (λόγος κινδύνου ~1,5) . Η παρουσία πολύ λίγων μυών μπορεί επίσης να αμβλύνει τα οφέλη της απώλειας βάρους. Οι μύες βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα και της φλεγμονής. Επομένως, ένα άτομο που ζει με παχυσαρκία και έχει πολύ χαμηλή μυϊκή μάζα μπορεί να μην βιώσει τόσο μεγάλη μείωση του κινδύνου από την απώλεια βάρους εάν αυτή η απώλεια βάρους συνοδεύεται επίσης από περαιτέρω μυϊκή απώλεια . Αυτές οι παρατηρήσεις υπογραμμίζουν ότι η βελτίωση της σωματικής σύνθεσης (μειώνοντας τη λιπώδη μάζα διατηρώντας ή αυξάνοντας το LBM, ιδιαίτερα τον σκελετικό μυ) είναι μια βέλτιστη στρατηγική για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου . Η απλή εστίαση στο βάρος της ζυγαριάς ή στον ΔΜΣ δεν είναι αρκετή. η φύση της απώλειας βάρους (δηλαδή, λίπος έναντι μυών) και ο συγκεκριμένος τύπος απώλειας λίπους (δηλαδή, σπλαχνικός έναντι υποδόριος) επηρεάζουν την έκταση της μείωσης του κινδύνου καρκίνου . 

 Επειδή η χρόνια υπερινσουλιναιμία και η αντίσταση στην ινσουλίνη συγκαταλέγονται στους κύριους μεσολαβητές που συνδέουν την παχυσαρκία με την καρκινογένεση , η μυϊκή μάζα μειώνει εύλογα τον κίνδυνο καρκίνου έμμεσα βελτιώνοντας τις οδούς που σχετίζονται με τον καρκίνο. Σε συμφωνία με αυτό, η υψηλότερη σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο, η οποία αναπτύσσει και διατηρεί τους μύες, σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο σε πολλούς τύπους καρκίνου.  

Ένα σημαντικό κλάσμα της απώλειας βάρους που προκαλείται από το GLP-1 είναι η άλιπη μάζα , ενισχύοντας τη σημασία της εξέτασης των θεραπευτικών επιδράσεων στη συνολική σύνθεση του σώματος. Τα προηγούμενα στοιχεία που συνδέουν τη σαρκοπενική παχυσαρκία με συμπεριφορές που υποστηρίζουν τη διατήρηση ή την αύξηση της άλιπης μυϊκής μάζας στην αιτιολογία του καρκίνου παρέχουν μια λογική βάση για τον συνδυασμό της θεραπείας με GLP-1 RA με σωματική δραστηριότητα/άσκηση αντίστασης και επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης για τη διατήρηση της άλιπης μάζας σε συνδυασμό με τη μείωση του VAT, αντί να εστιάζουμε αποκλειστικά στο βάρος της ζυγαριάς ή τον ΔΜΣ ως κλινικούς στόχους για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου. Ωστόσο, δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες που να εξετάζουν τον συνδυασμό τρόπου ζωής και θεραπείας με GLP-1 RA για επιδράσεις σε μηχανισμούς που σχετίζονται με τον καρκίνο.

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Λίπος

Πέρα από την απώλεια βάρους, οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 βελτιώνουν πολλαπλές πτυχές της μεταβολικής υγείας, όπως η μείωση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης νηστείας, η βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και των λιπιδαιμικών προφίλ, η μείωση της συστηματικής φλεγμονής, η ρύθμιση του εντερικού μικροβιώματος και του άξονα εντέρου-εγκεφάλου, και η αποκατάσταση της ορμονικής ρύθμισης της όρεξης και της ομοιόστασης της γλυκόζης , τα οποία θεωρητικά θα μπορούσαν να ρυθμίσουν τον κίνδυνο καρκίνου. Δεδομένης της ισχυρής σύνδεσης μεταξύ παχυσαρκίας και καρκίνου, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για το εάν η απώλεια βάρους που προκαλείται από το GLP-1 RA και οι μεταβολικές αλλαγές μεταφράζονται σε μειωμένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου. Ταυτόχρονα, εγείρονται ανησυχίες για την ασφάλεια σχετικά με πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των GLP-1 RA και ορισμένων κακοηθειών (κυρίως καρκίνων του θυρεοειδούς και του παγκρέατος) με βάση πρώιμες μελέτες σε ζώα και αναφορές περιστατικών. Αυτό έχει οδηγήσει σε εκτεταμένη έρευνα για να διευκρινιστεί η καθαρή επίδραση των GLP-1 RA στον κίνδυνο καρκίνου. 

Η υπερβολική παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου. Ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) παρουσιάζει γραμμική θετική συσχέτιση με τον κίνδυνο πολλών όγκων . Βασικοί βιολογικοί μηχανισμοί συνδέουν την παχυσαρκία με την καρκινογένεση: η χρόνια χαμηλού βαθμού φλεγμονή, οι ορμονικές αλλαγές και τα αλλοιωμένα επίπεδα αδιποκινών δημιουργούν ένα προ-καρκινογόνο περιβάλλον . Κατά τη διάρκεια της παχυσαρκίας, τα αυξανόμενα αποθέματα λιπώδους ιστού εκκρίνουν ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα προ-φλεγμονωδών κυτοκινών (όπως TNF-α και IL-6) και αδιποκινών όπως η λεπτίνη, ενώ τα ευεργετικά επίπεδα αδιπονεκτίνης μειώνονται. Η αυξημένη λεπτίνη στην παχυσαρκία μπορεί να προάγει τον πολλαπλασιασμό, την εισβολή και την αγγειογένεση των καρκινικών κυττάρων και να επηρεάζει αρνητικά την απόπτωση και την ανοσολογική επιτήρηση, ενώ η αδιπονεκτίνη έχει αντιπολλαπλασιαστικές, προ-αποπτωτικές επιδράσεις . Αυτή η ανισορροπία οδηγεί στην εξέλιξη του όγκου. Η παχυσαρκία σχετίζεται επίσης με υπερινσουλιναιμία και αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα-1 (IGF-1), ο οποίος μπορεί να διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη και να αναστείλει την απόπτωση σε διάφορους ιστούς . Η αντίσταση στην ινσουλίνη και η υψηλή γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος συμβάλλουν περαιτέρω σε ένα μεταβολικό περιβάλλον που ευνοεί την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων . Τα επιδημιολογικά δεδομένα συνδέουν τον διαβήτη τύπου 2 και τον κακό γλυκαιμικό έλεγχο με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και θνησιμότητα , υπογραμμίζοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ της μεταβολικής υγείας και της ογκογένεσης. 

Η σχέση μεταξύ της κατανομής του λιπώδους ιστού και της καρκινογένεσης είναι ετερογενής. Ο σπλαχνικός λιπώδης ιστός (VAT, το λίπος που περιβάλλει τα εσωτερικά όργανα, το οποίο συνήθως αποτελείται από λευκό λιπώδη ιστό) φαίνεται πιο επιβλαβής από το υποδόριο λίπος . Ο VAT είναι μεταβολικά ενεργός και εκκρίνει προφλεγμονώδεις κυτοκίνες, αδιποκίνες και αυξητικούς παράγοντες που μπορούν να προάγουν την ανάπτυξη όγκου. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι το υψηλότερο σπλαχνικό λίπος σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου ανεξάρτητα από τον ΔΜΣ . Αντίθετα, το υποδόριο λίπος εμφανίζεται λιγότερο μεταβολικά φλεγμονώδες από το σπλαχνικό λίπος και γενικά παρουσιάζει ασθενέστερες ή μηδενικές συσχετίσεις με μεταβολικό κίνδυνο. Αυτό υποδηλώνει ότι δύο άτομα με τον ίδιο ΔΜΣ μπορεί να έχουν διαφορετικό κίνδυνο καρκίνου ανάλογα με την κατανομή του λιπώδους ιστού. Το κατά πόσον η μείωση του σπλαχνικού λίπους μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου παραμένει άγνωστο, αλλά ο VAT είναι ένας βιολογικά εύλογος και τροποποιήσιμος στόχος για την πρόληψη του καρκίνου. Οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 μειώνουν κατά προτίμηση τον VAT, καθιστώντας αυτή τη φαρμακοθεραπεία μια ελκυστική πιθανή υποψήφια θεραπεία πρόληψης του καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία [54]. 

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

Happiness

 Happiness is a few pounds heavier. It' accepting being tiret.

Being older. Being softer.

Being more reaching oak and less wildflower.

Happiness is taking days to bask in silence. Not doing. Just being.

Happiness is no longer shrinking.

It's releasing. Guilt. Regret.

The weight of the past, and the fear of the future.

It's discovering the joy in simplicity.

The beauty in the little things.

The power in the everyday.

                                                                      L.E.Bowman 

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

GLP-1

 Πρόσθετες πολλά υποσχόμενες και δυνητικά πιο αποτελεσματικές θεραπείες που βασίζονται σε ινκρετίνες περιλαμβάνουν τη Ρετατρουτίδη, την Αμυκρετίνη, το CagriSema και την Ορφοργλιπρόνη. Η Τιρζεπατίδη (που διατίθεται στην αγορά ως Mounjaro για τον διαβήτη τύπου 2 και εγκεκριμένη από τον FDA για την παχυσαρκία ως Zepbound), ένας διπλός αγωνιστής GLP-1 και GIP (γλυκοζεξαρτώμενο ινσουλινοτρόπο πολυπεπτίδιο), αναδεικνύεται ως μια αποτελεσματική θεραπεία απώλειας βάρους, με αναφερόμενη απώλεια βάρους ≈20% σε διάστημα 40 εβδομάδων . Υποσχόμενοι αγωνιστές GLP-1 που βρίσκονται ακόμη σε ανάπτυξη περιλαμβάνουν τη ρετατρουτίδη, έναν τριπλό αγωνιστή που στοχεύει τους υποδοχείς GLP-1, GIP και γλυκαγόνης, που σχετίζεται με απώλεια βάρους έως και 24% σε διάστημα 36 εβδομάδων σε κλινικές δοκιμές . Η αμυκρετίνη, ένας διπλός αγωνιστής υποδοχέα GLP-1 και αμυλίνης, έχει επιδείξει σημαντική απώλεια βάρους έως και ~22% σε κλινικές δοκιμές πρώιμης φάσης σε διάστημα 36 εβδομάδων, υποδηλώνοντας αποτελεσματικότητα που μπορεί να υπερβαίνει εκείνη των εγκεκριμένων αγωνιστών υποδοχέα GLP-1, αν και απαιτείται επιβεβαίωση σε μεγάλες, μακροπρόθεσμες μελέτες . Η CagriSema, ένας συνδυασμός σταθερής δόσης σεμαγλουτίδης και του αναλόγου αμυλίνης καγριλιντίδη, έχει επιδείξει απώλεια βάρους περίπου 15%–17% σε διάστημα 32 εβδομάδων σε δοκιμές Φάσης 2, υπερβαίνοντας την αποτελεσματικότητα και των δύο παραγόντων μόνο του . Η ορφοργλιπρόνη, ο πρώτος από του στόματος, μη πεπτιδικός αγωνιστής υποδοχέα GLP-1, έχει επιδείξει δοσοεξαρτώμενη απώλεια βάρους έως και ~15% σε διάστημα 36 εβδομάδων σε δοκιμές Φάσης 2, προσφέροντας μια βολική εναλλακτική λύση με βάση το χάπι στις ενέσιμες θεραπείες ινκρετίνης . Πιο πρόσφατα, στη δοκιμή Φάσης 3 ATTAIN-2 σε άτομα με παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2, η ορφοργλιπρόνη, χορηγούμενη μία φορά την ημέρα, προκάλεσε σημαντική, προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο, μείωση βάρους έως και ~9,6% στις 72 εβδομάδες, μαζί με βελτιώσεις στις γλυκαιμικές και καρδιομεταβολικές παραμέτρους, με προφίλ ασφάλειας συμβατό με τα φάρμακα GLP-1 RA . Αυτές οι αναδυόμενες θεραπείες αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πρόοδο στη φαρμακευτική αγωγή της παχυσαρκίας, με τη δυνατότητα να ξεπεράσουν προηγούμενους παράγοντες όπως η λιραγλουτίδη και η σεμαγλουτίδη τόσο σε αποτελεσματικότητα όσο και σε ευκολία για τον ασθενή.

Μια κρίσιμη παράμετρος στην ερμηνεία της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των θεραπειών που βασίζονται σε ινκρετίνες είναι η σημαντική ετερογένεια μεταξύ των παραγόντων όσον αφορά την ισχύ των υποδοχέων, τη φαρμακοκινητική, τα δοσολογικά σχήματα και τις προκύπτουσες βιολογικές επιδράσεις. Οι αναστολείς GLP-1 δεν αποτελούν ομοιόμορφη κατηγορία. Αντίθετα, περιλαμβάνουν παράγοντες βραχείας δράσης (π.χ., εξενατίδη, λιξισενατίδη) με μέτρια αποτελέσματα απώλειας βάρους, ενδιάμεσους παράγοντες (π.χ., λιραγλουτίδη) που απαιτούν υψηλότερη ημερήσια δοσολογία για την επίτευξη κλινικά σημαντικής απώλειας βάρους και ανάλογα μακράς δράσης, υψηλής ισχύος (π.χ., σεμαγλουτίδη) που έχουν σχεδιαστεί για παρατεταμένη ενεργοποίηση υποδοχέων. Ομοίως, νεότεροι πολυαγωνιστές όπως η τιρζεπατίδη και η ρετατρουτίδη εμφανίζουν σαφείς δοσοεξαρτώμενες επιδράσεις, με τις υψηλότερες δόσεις να οδηγούν σε σημαντικά μεγαλύτερη απώλεια βάρους, αλλά και ενδεχομένως να ενισχύουν τις φαρμακοδυναμικές συνέπειες. Ως εκ τούτου, η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων μεταξύ των δοκιμών χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στη δόση, τη διάρκεια και τον μοριακό σχεδιασμό μπορεί να αποκρύψει σημαντικές διακρίσεις τόσο στην αποτελεσματικότητα όσο και στον κίνδυνο. Είναι σημαντικό ότι παράγοντες με μεγαλύτερη ισχύ και παρατεταμένη έκθεση μπορεί να ασκήσουν διαφορικές επιδράσεις στις πολλαπλασιαστικές σηματοδοτικές οδούς, εγείροντας αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου καρκίνου. Για παράδειγμα, προηγούμενοι αναστολείς GLP-1 όπως η αλβιγλουτίδη κατέδειξαν ελάχιστη απώλεια βάρους σε δοκιμές καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων , υπογραμμίζοντας ότι δεν προσφέρουν όλοι οι παράγοντες συγκρίσιμα μεταβολικά οφέλη. Επομένως, τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η ασφάλεια (ιδιαίτερα στο πλαίσιο της χρόνιας χρήσης για την παχυσαρκία) πρέπει να ερμηνεύονται με τρόπο ειδικό για το φάρμακο και δοσοεξαρτώμενο, με ιδιαίτερη προσοχή στις φαρμακολογικές ιδιότητες, αντί να θεωρούνται ότι παράγουν ένα ομοιογενές αποτέλεσμα κατηγορίας.