Θα ΄ρθει μια μέρα που δε θα 'χουμε πια τι να πούμε. Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια. Η σιωπή μου θα λέει : Πόσο είσαι όμορφη, μα δε θα βρίσκω άλλο τρόπο να στο πω. Θα ταξιδέψουμε κάπου, έτσι από ανία ή για να πούμε ότι ταξιδέψαμε
Ο κόσμος ψάχνει σ' όλη τη ζωή να βρει τουλάχιστο τον έρωτα, μα δεν βρίσκει τίποτα. Σκέφτομαι συχνά πως είναι η ζωή μας τόσο μικρή που δεν αξίζει καν να την αρχίσει κανείς. Απ' την Αθήνα θα πάω στο Μοντεβιδέο ίσως και στη Σαγκάη, είναι κάτι κι αυτό , δεν μπορείς να το αμφισβητήσεις. Καπνίσαμε - θυμήσου - ατελείωτα τσιγάρα συζητώντας ένα βράδυ - ξεχνώ πάνω σε τι - κι είναι κρίμα γιατί ήταν τόσο μα τόσο ενδιαφέρον
Μια μέρα, ας ήτανε, θα φύγω μακριά σου αλλά και 'κει θα ΄ρθεις να με ζητήσεις
Δεν μπορεί , Θε μου, να φύγει κανείς μοναχός του
Μανόλης Αναγνωστάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου