Διαβήτης κύησης - κριτήρια

 Η μελέτη HAPO (Hyperglycemia and Adverse Pregnancy Outcomes ) προσπάθησε να δώσει μια βάση στοιχείων για τον κίνδυνο ΣΔΚ και τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν το 2008. Αξιολόγησε τη σχέση των επιπέδων γλυκόζης στις 2 ώρες μετά OGTT με 75 gr που έγινε στις 24-32 εβδομάδες κύησης σε >25.000 γυναίκες με τα ακόλουθα κριτήρια : βάρος γέννησης >90η εκατοστιαία θέση για την ηλικία κύησης, πρωτογενής καισαρική τομή, νεογνική υπογλυκαιμία και C-πεπτίδιο ορού αίματος από τον ομφάλιο λώρο >90η εκατοστιαία θέση. Δευτερεύοντα αποτελέσματα προεκλαμψία, πρόωρος τοκετός (πριν την 37η εβδομάδα κύησης), δυστοκία ώμου, ο τραυματισμός κατά τη γέννηση, η υπερχολερυθριναιμία και η εισαγωγή σε εντατική θεραπεία νεογνών. Τα αποτελέσματα έδειξαν θετική γραμμική σχέση με τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας της μητέρας καθώς και με τις τιμές γλυκόζης 1 και 2 ωρών μετά το OGTT.

Μετά τη HAPO, υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις προσυμπτωματικού ελέγχου και δοκιμών για τη διάγνωση του ΣΔΚ διεθνώς. Η IADPSG (International Association of the Diabetes and Pregnancy Study Groups) και ο ΠΟΥ συνιστούν τη διενέργεια καθολικού τεστ σε όλες τις εγκύους μεταξύ 24 και 28 εβδομάδων κύησης με το OGTT 2 ωρών 75 g . Αυτές οι αναθεωρημένες συστάσεις εγκρίθηκαν σε μεγάλο βαθμό από διάφορους οργανισμούς.

Προτείνεται από την IADPSG και άλλους διεθνείς οργανισμούς δοκιμασία ενός βήματος με 75 gr γλυκόζης και μέτρηση σε 1 και σε 2 ώρες με γλυκόζη νηστείας >92 mgr/dl, σε 1 ώρα >180 και σε 2 ώρες >153 και μια τιμή εκτός ορίων για να γίνει η διάγνωση. Η ADA προτείνει πρώιμο έλεγχο γλυκόζης νηστείας 110–125 mg/dL ή A1C 5,9–6,4%. Σε γυναίκες που δεν είναι υψηλού κινδύνου έλεγχο στις 24-28 εβδομάδες. Σε γυναίκες με διαβήτη κύησης επανάληψη ελέγχου 4-12 εβδομάδες μετά τον τοκετό, χρησιμοποιώντας το τεστ ανοχής γλυκόζης από το στόμα 75 g και διαγνωστικά κριτήρια μη εγκυμοσύνης. Ενός βήματος διάγνωση OGTT με 75 gr μετά από 8ωρη νηστεία και τα κριτήρια είναι νηστεία >92 mgr/dl, 1 ώρα >180, 2 ώρες >153 ή στρατηγική 2 βημάτων όπου γίνεται OGTT με 50 gr γλυκόζης και εαν στη 1 ώρα το σάκχαρο είναι >130-140 γίνεται στη συνέχεια δοκιμασία OGTT με 100 gr γλυκόζης και νηστείας >95, 1 ώρα >180, 2 ώρες >155 και 3 ώρες >140. Γυναίκες με μια μη φυσιολογική τιμή στη δοκιμασία με τα 100 gr γλυκόζης έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων περιγεννητικών εκβάσεων. Τιμή σακχάρου >200 mgr/dl δεν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχο, ταξινομείται ως ΣΔΚ.

Προσοχή σε BMI > 30 kg/m2, προηγούμενη μακροσωμία (≥4500 g), προηγούμενο ΣΔΚ, οικογενειακό ιστορικό διαβήτη και οικογενειακή προέλευση με υψηλό επιπολασμό διαβήτη . Επίσης μητρική ηλικία ≥ 35 ετών.

Διαβήτης κύησης

 Ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης (ΣΔΚ) σημαίνει μη φυσιολογική ανοχή γλυκόζης με έναρξη ή πρώτη αναγνώριση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το GDM έχει από καιρό συσχετιστεί με μαιευτικές και νεογνικές επιπλοκές που σχετίζονται κυρίως με υψηλότερο βάρος γέννησης βρεφών και αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως παράγοντας κινδύνου για μελλοντική καρδιομεταβολική νόσο της μητέρας και των απογόνων. Ο επιπολασμός του GDM συνεχίζει να αυξάνεται διεθνώς λόγω επιδημιολογικών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των βασικών ποσοστών παχυσαρκίας σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και της αυξανόμενης ηλικίας της μητέρας και της εφαρμογής των αναθεωρημένων κριτηρίων και διαγνωστικών διαδικασιών της Διεθνούς Ένωσης Ομάδων Μελέτης Διαβήτη και Εγκυμοσύνης για GDM. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν την επίδραση της πρώιμης ενδομήτριας έκθεσης στη μητρική υπεργλυκαιμία, με στοιχεία για εμβρυϊκή υπερανάπτυξη πριν από την παραδοσιακή διάγνωση του ΣΔΚ από την 24η εβδομάδα κύησης, καθώς και τη διαρκή δυσμενή επίδραση της μητρικής υπεργλυκαιμίας στον μεταβολισμό του παιδιού και του εφήβου.

Ο διαβήτης στην εγκυμοσύνη περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1824 από τον Bennewitz στη Γερμανία. Το 1909, ο Williams ανέφερε τα πρώτα διαγνωστικά κριτήρια για τον διαβήτη στην εγκυμοσύνη στις Ηνωμένες Πολιτείες, προτείνοντας φυσιολογικά και παθοφυσιολογικά κατώφλια για «παροδική γλυκοζουρία στην εγκυμοσύνη». Το 1964, οι O'Sullivan και Mahan καθόρισαν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια για τον σακχαρώδη διαβήτη κύησης που προέκυψαν από τη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης με 100 g από το στόμα και μετρήσεις 3 ωρών (OGTT) που έγινε στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Το 1965, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνέστησε ταυτόχρονα τη διάγνωση του ΣΔΚ είτε με 50 ή 100 g OGTT χρησιμοποιώντας την τιμή γλυκόζης στις 2 ώρες.

Από το 1973, η προσέγγιση προσυμπτωματικού ελέγχου στο ΣΔΚ υιοθέτησε συχνά μια διαδικασία 2 σταδίων με τη δοκιμασία πρόκλησης γλυκόζης 50 g και μέτρηση σε 1 ώρα (GCT) και στη συνέχεια από το OGTT 100 g 3 ωρών εάν η πρώτη δοκιμασία είναι θετική. Το σκεπτικό αυτής της προσέγγισης ήταν ο αποτελεσματικός εντοπισμός των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο από ΣΔΚ. Από το 2003, η ADA (American Diabetes Association) ενέκρινε το 75-g OGTT 2 ωρών για τη διάγνωση του ΣΔΚ .

Οι προελληνικές γραφές

 Η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης υπήρξε ανέκαθεν  ένα από τα υψηλότερα δείγματα πολιτισμού. Τα αρχαιότερα δείγματα προέρχονται από την Κρήτη και ανάγονται στην εποχή του Χαλκού. Η Κρήτη ήταν κέντρο μεγάλων θαλάσσιων αρτηριών που επέτρεπε άμεση επαφή με χώρες μεγάλων πολιτισμών. Υπήρξε κοιτίδα λαμπρού πολιτισμού. Τη δεύτερη χιλιετία αναπτύχθηκαν στο νησί τρία συστήματα γραφής :Ιερογλυφική Γραμμική Α και Γραμμική Β. Η αρχή εντοπίζεται στα ιδεογράμματα των σφραγιδόλιθων. Είναι εικονογραφική (εικονικά σύμβολα 2000-1700 π.Χ.). Το πιο σημαντικό δείγμα ο δίσκος της Φαιστού, με ένα εκτενές κείμενο αποτυπωμένο σπειροειδώς. Παράλληλα διαμορφώθηκαν και γραμμικά συστήματα γραφής. Η Γραμμική Α 1800-1450 π.Χ. έχει βρεθεί σε διάφορα Μινωϊκά κέντρα, κυρίως σε πήλινες πινακίδες, συλλαβική, δεξιόστροφη, με 90 περίπου συλλαβογράμματα. Διαδόθηκε και σε άλλα νησιά του Αιγαίου, μέχρι και την Σαμοθράκη.

Προσαρμογή της είναι η Κυπρομινωϊκή 1600-1100 π.Χ. στην Κύπρο. Οι γλώσσες αυτές δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί, παραμένουν άγνωστες. Γνωρίζουμε την τυπολογία των συλλαβών, όχι όμως τη φωνητική τους αξία. Υπάρχουν επίσης ελάχιστες επιγραφές γραμμένες σε ελληνικό αλφάβητο αλλά σε άγνωστη γλώσσα. Ονομάζονται ετεοκρητικές, από το όνομα Ετεόκρητες που αποδίδεται από τον Όμηρο σε ένα φύλο του νησιού, και χρονολογούνται από το 700-200π.Χ. Τα κείμενα παραμένουν ακατανόητα

Ανάστροφα

 Κρίνοντας από τα λιγοστά πορτρέτα που διασώθηκαν στον πύργο του Λουρπ τα μέλη της οικογένειας των Φλορεσσά ντεζ Εσσέντ ήταν, τους αλλοτινούς καιρούς, εύρωστοι πολεμιστές και βλοσυροί ιππότες. Στριμωγμένοι μέσα σ' εκείνες τις παλιές κορνίζες που ξεχείλιζαν από τους στιβαρούς ώμους τους, σου προξενούσαν τρόμο με τα γουρλωμένα μάτια τους, τα τσιγκελωτά μουστάκια τους και τα προτεταμένα στήθη που κύρτωναν για να ταιριάξουν με το πελώριο κέλυφος της πανοπλίας.

Αυτοί ήταν οι πρόγονοι : τα πορτρέτα των απογόνων τους έλειπαν. Ανάμεσα στα πρόσωπα αυτής της γενεαλογίας υπήρχε ένα κενό. Μόνο ένας πίνακας χρησίμευε σαν ενδιάμεσος, σαν συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν, ένα πρόσωπο αινιγματικό, δόλιο, με νεκρά τραβηγμένα χαρακτηριστικά, με ζυγωματικά τονισμένα με μια υποψία φτιασιδιού ,με μπούκλες κοκαλωμένες, στολισμένες με μαργαριτάρια και έναν λαιμό, τεντωμένο και πουδραρισμένο, να ξεπροβάλλει μέσα από τις πτυχώσεις μιας πλισεδωτής κολλαριστής τραχηλιάς.

                                                                                                            J.-K. Huysmans              

Εύρηκα εύρηκα

 Τίποτα για τους Έλληνες δεν ήταν αυτονόητο. Για όλα απορούσαν κι αναζητούσαν τις αιτίες της ύπαρξης τους και της συμπεριφοράς τους. Για τον Δημόκριτο είχε μεγαλύτερη αξία η ανακάλυψη μιας και μόνης αιτίας παρά η βασιλεία και ο πλούτος των Περσών. Ο έρωτας λοιπόν της καθαρής γνώσης και της θεωρίας, η αμφιβολία, η παρατήρηση, τα τολμηρά σφαιρικά ερωτήματα (γένεση και σύσταση των πραγμάτων), η ψύχραιμη ορθολογιστική βάσανος, αλλά και η επιθυμία να αξιοποιήσουν μια νέα τεχνική, οδήγησαν τους Έλληνες στη θεμελίωση της δυτικής επιστήμης. Το δρόμο για την κατάκτηση της έγκυρης γνώσης το ονόμασαν "μέθοδον". Οι βασικές μέθοδοι ήταν η θέαση του όλου, η αναζήτηση της αιτίας, η ανάλυση και η σύνθεση. Η ελληνική επιστήμη φαίνεται ότι ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες για την καθολική ερμηνεία της φύσης ως ενιαίου συστήματος που κυβερνάται από νόμους σταθερούς. Τα σημαντικά σ' αυτή την προσπάθεια είναι τα ερωτήματα που τέθηκαν.

Τη βασική επιστημονική ορολογία της ελληνικής επιστήμης παρέλαβαν οι Ρωμαίοι και την κληροδότησαν στις νεολατινικές γλώσσες και στις άλλες ευρωπαϊκές. Μετά την Αναγέννηση οι λαοί της Ευρώπης άρχισαν να αποκόβουν τον ομφάλιο λώρο με τα λατινικά και να συγκροτούν τη δική τους ορολογία για τις νέες ανακαλύψεις στην επιστήμη και την τεχνική διατηρώντας στενότατη σχέση με τα αρχαία ελληνικά. Άπειρα προθέματα, ρίζες και καταλήξεις δηλώνουν το εύρος και τη σημασία της Αρχαίας Ελληνικής στη διεθνή επιστημονική ορολογία.

Η συμβολή των Ελλήνων στην Ιατρική στάθηκε αποφασιστική. Απελευθέρωσαν τον ασθενή από το στίγμα του μιάσματος. Η ασθένεια δεν ήτα θεϊκή κατάρα. Έθεσαν τα θεμέλια για την ηθική της Ιατρικής. Επεσήμαναν την επίδραση του κλίματος στην υγεία του ανθρώπου. Διέκριναν τη σημασία του εγκεφάλου για το νευρικό σύστημα και της καρδιάς για το κυκλοφορικό. Αποκρυπτογράφησαν τη δόμηση του ματιού. Δώρισαν στην Ιατρική, τη Βιολογία και τη Φαρμακευτική πληθώρα όρων. Τον 19ο αι. η ορολογία της ανατομίας προσέγγιζε τις 30.000 λέξεις. Στα 1890 μια διεθνής επιτροπή εργάστηκε για 8 χρόνια και περιόρισε τον αριθμό σε 4.500 λέξεις οι περισσότερες ελληνικές. Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των ελληνογενών νεολογισμών αυξάνεται αλματωδώς.

NAFLD- Κλινικές επιπτώσεις

 Ποιοι πληθυσμοί ελέγχονται για NAFLD;

Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές δεν συνιστούν εκτεταμένο προσυμπτωματικό έλεγχο. Ωστόσο, ορισμένες εθνικές και διεθνείς πρωτοβουλίες διερευνούν επί του παρόντος την αποτελεσματικότητα του προσυμπτωματικού ελέγχου του γενικού πληθυσμού για σημαντική ηπατική νόσο. Ο επιπολασμός των ασθενών με κίνδυνο σημαντικής ηπατικής ίνωσης μεταξύ των ενηλίκων του γενικού πληθυσμού ήταν παρόμοιος σε όλες τις μελέτες (6-7%). Ωστόσο, σε ορισμένες υποομάδες, ο επιπολασμός ήταν σημαντικά υψηλότερος. Ο ΣΔ2 έχει αποδειχθεί ότι είναι η κατάσταση που σχετίζεται με τον υψηλότερο κίνδυνο (περίπου 9%)

Άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με την ίνωση του ήπατος σχετίζονται στενά με μεταβολικές καταστάσεις όπως η παχυσαρκία, η μειωμένη γλυκόζη νηστείας, η χαμηλή HDL-χοληστερόλη και τα υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Τα διαθέσιμα στοιχεία, επομένως, υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς με ΔΜΣ>   25 kg/m2, ιδιαίτερα εκείνοι με μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, και ιδιαίτερα ΣΔ2, μπορεί να αποτελούν σχετικό πληθυσμό για την αναγνώριση ασθενών με NAFLD με προχωρημένη ίνωση. Ωστόσο, δεν είναι σαφές σε ποια ηλικία οι ασθενείς σε κίνδυνο θα πρέπει να ελέγχονται. Οι περισσότερες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί σε ενήλικες ηλικίας > 40 ετών, αν και η παχυσαρκία και ο ΣΔ2 έχουν γίνει πιο διαδεδομένα στα παιδιά. Καθώς η διάρκεια της έκθεσης στην αντίσταση στην ινσουλίνη είναι πιθανώς ένας βασικός παράγοντας στην ανάπτυξη NAFLD με προχωρημένη ίνωση, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι περισσότερες περιπτώσεις προχωρημένης NAFLD θα εντοπιστούν σε νεαρούς ενήλικες στο εγγύς μέλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε πρόσφατα ότι ο επιπολασμός σε νεαρούς ενήλικες ηλικίας 22-25 ετών ήταν 2,7%.

Kuessipan

 Επινόησα ζωές. Ο άνδρας με το ταμπούρλο δεν μου μίλησε ποτέ για τον εαυτό του. Ύφανα την ιστορία παρατηρώντας τα ταλαιπωρημένα χέρια του και την κυρτή του πλάτη. Μουρμούριζε σε μια γλώσσα παλιά, μακρινή.Ισχυρίστηκα πως γνώριζα τα πάντα γι' αυτόν. Τον άνδρα που επινόησα, τον αγαπούσα. Και τις ζωές, τις άλλες, τις έκανα όμορφες. Ήθελα να δω την ομορφιά, ήθελα να τη φτιάξω. Να αναμορφώσω τα πράγματα - δεν θέλω να τα ονομάσω - για να κρατήσω μόνο το κάρβουνο που καίει ακόμα στην καρδιά των πρώτων κατοίκων. Η περηφάνια είναι ένα σύμβολο, ο πόνος είναι το τίμημα που δεν θέλω να πληρώσω. Κι όμως επινόησα. Δημιούργησα έναν κόσμο ψεύτικο. Έναν καινούριο καταυλισμό, όπου τα παιδιά παίζουν έξω, οι μάνες γεννούν παιδιά για να τ' αγαπήσουν και κρατάμε ζωντανή τη γλώσσα. Θα προτιμούσα τα πράγματα να λέγονταν πιο εύκολα, να τα διηγούμουν, να τα κατέγραφα, χωρίς να ελπίζω σε τίποτα, παρά μόνον στην κατανόηση. Αλλά ποιος θέλει να διαβάζει λέξεις όπως ναρκωτικά, αιμομιξία, αλκοόλ, μοναξιά, αυτοκτονία, πέτσινες επιταγές, βιασμός; Πονάω, κι ακόμα δεν έχω πει τίποτα. Δεν μίλησα για κανέναν. Δεν τολμάω.

                                                                                                           Naomi Fontaine