Ο Φυσικός Άνθρωπος

Tην νύχτα εκείνη ο Ιησούς και οι μαθητές Αυτού, εξόν του Ιούδα, μετέβησαν πέραν του χειμάρρου των Κέδρων και εισήλθαν εις τον ελαιώνα της Γεσθημανής όπως προσευχηθούν.
Τον τόπο εκείνον εγνώριζε ασφαλώς και ο Ιούδας, διότι είχαν μεταβεί πλείστες φορές εκεί μαζί με τον Ιησού. Κατέφθασε κατόπιν λοιπόν και ούτος εκεί, επικεφαλής πλήθους οργίλων Καταναλωτών τε και Δούλων του Συστήματος, εχόντων ανά χείρας δαυλούς, λύχνους, ξύλα και μάχαιρες, συνοδευόμενοι υπό πανόπλων Στρατιωτών και Φρουρών, οίτινες είχαν διαθέσει εις αυτόν οι Τραπεζίτες, οι Επενδυτές και οι Άρχοντες.
Ο Ιησούς, ειδών τότε τον όχλο αυτόν, προχώρησε και ρώτησε αυτούς: «Τίνα ζητείτε;». «Τον Ιησού τον Ναζωραίο» του απεκρίθησαν. Και είπεν τότε ο Ιησούς: «Εγώ είμαι».
Την αυτήν στιγμή ο Ιούδας, όστις είχε λάβει υπό του Κεντρικού Τραπεζίτου τριάκοντα αργύρια ίνα προδώσει τον Ιησού, πλησίασε, χαιρέτισε και ησπάσθη Αυτόν. Ήτο το συμφωνηθέν σήμα του προς τους Στρατιώτες και τους Φρουρούς, οίτινες αμέσως εκινήθησαν κατ’ Αυτού, αλλά ο μαθητής Αυτού Σίμων Πέτρος χύμηξε πρώτος και εκτύπησε σφοδρά εις το πρόσωπο Καταναλωτήν τινά εκ του πλήθους, ονόματι Μάλχον.
Ο Ιησούς τότε ήλξε ευθύς τον Πέτρον οπίσω και είπε εις αυτόν: «Η βία δεν είναι ο Τρόπος. Ο ασκών βία και προξενών τρόμον εις άλλα πλάσματα, πεθαίνει ο ίδιος βιαίως έντρομος». Πλησίασε κατόπιν τον Μάλχον και αφού έλαβε το πρόσωπον αυτού εντός των χειρών Του, τον άγγιξε επί των οφθαλμών, της ρινός, της ματωμένης αυτού γνάθου, λέγων εις αυτόν μεγαλοφώνως, ίνα ακούσουν άπαντες:
"Εις το εξής να οράς, να οσφραίνεσαι, να γεύεσαι ως πλάσμα φυσικόν, ουχί να καταναλώνεις εικόνες, αρώματα, τρόφιμα και υγρά, ανθρώπους και τόπους, ω Άνθρωπε."
Ο Δούλος εκείνος τότε εστάθη στα πόδια του στέρεα, εκοίταξε στα μάτια τον Ιησού και ευθύς οπισθοχώρησε ολίγα βήματα έντρομος ως αγρίμι εις την θέα του πλήθους, εις το οποίον μετείχε και ο ίδιος έως πρότινος. Έπειτα, ήρχισεν άξαφνα τρέχων εντός σκότους βαθέως, δια μέσου των ελαιοδένδρων του όρους και εξηφανίσθη. Έκτοτε ουδείς είδε αυτόν εις την Αγορά και την πόλιν.
                                                                             Το κατά Γιάννη Μακριδάκη Ευαγγέλιο
                                                                                             Kαλή Ανάσταση

Γκόλεμ

"Δεν έχω ραντεβού", είπε ήρεμα, χωρίς να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη φωνή του, με αποτέλεσμα η ανησυχία του γείτονα του να μεγαλώσει
Τους εξέτασε με προσοχή, έναν έναν, έπειτα σκέφτηκε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, ακόμα κι εκείνους που είχαν περιπέσει σ' εκείνη τη θλιβερή κατάσταση φυτού που ορισμένου επιμένουν να αποκαλούν ζωή
Παράξενο δείγμα ανθρώπινης φύσης, αλλά που χωρίς αμφιβολία είναι δικό μας. Άτομα κάθε είδους και κάθε κατάστασης, όλοι μαζί σαν ικέτες. Τους ένιωθε έτοιμους ν΄αυτοκτονήσουν προκειμένου να πουν τα μυστικά τους. Μερικοί δεν διάβαζαν. Ούτε καν ένα παλιό περιοδικό. Το θέαμα ανθρώπων ικανών να μένουν άπραγοι για παραπάνω από μισή ώρα, τον άφηνε πάντα έκπληκτο, ιδιαίτερα στα τρένα και στα υπερατλαντικά αεροπορικά ταξίδια, όπου το κενό μπορεί να διαρκούσε ώρες
Εδώ το βλέμμα τους δεν προσηλωνόταν σε τίποτα
Στάλαζε βαρεμάρα, αυτή τη σιωπηλή αράχνη
Βαρεμάρα και αγωνία
                                                                                         Pierre Assuline

Οδυσσέας Ελύτης

Αναρωτιέμαι μερικές φορές : είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν το χρόνο που σπαταλούν;
Μούτρα. Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα. Την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή, που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις. Να τις περιμένεις
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου
Και να μην βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σε εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημα τους. Και να μην νιώθεις καμιά φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυό φίλους, μιά αγάπη, μιά δουλειά, μιά δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότη δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξη σου
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιό βαρύς. Λες κι ο χρόνος σου είναι απεριόριστος
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμη τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται ν΄αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μιά πολύχρωμη μπουγάδα

Αυτοάνοση πολυενδοκρινοπάθεια

Σύνδρομα που χαρακτηρίζονται από λειτουργική έκπτωση πολλών ενδοκρινών αδένων αυτοάνοσης αιτιολογίας. Συμπεριλαμβάνουν συνήθως αλωπεκία, λεύκη, κοιλιοκάκη και αυτοάνοση γαστρίτιδα με ανεπάρκεια Β12 που αφορούν μη ενδοκρινικά όργανα. Ανεπάρκεια πολλών αδένων πρώτη φορά περιγράφηκε από τον Schmidt το 1926, συνδυασμός υποθυρεοειδισμού και ανεπάρκειας επινεφριδίων με λεμφοκυτταρική διήθηση και των δύο οργάνων. Tα σύνδρομα μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως αυτοάνοσο πολυενδοκρινικό τύπου 1 (ARS-1) και τύπου 2 (ARS-2)
Είναι ύπουλα και χαρακτηρίζονται από αυτοαντισώματα και λεμφοκυτταρική διήθηση των οργάνων στόχων, οδηγώντας τελικά σε ανεπάρκεια. Μπορεί να εμφανιστούν από την πρώιμη βρεφική ηλικία, αλλά και καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής, με αξιοσημείωτη διαφοροποίηση στη συχνότητα της αυτοανοσίας στους πάσχοντες και στις οικογένειες τους και ο κίνδυνος ανάπτυξης αυτοανοσίας διαφόρων οργάνων είναι ίσως συνδυασμός γενετικής ευαισθησίας και περιβαλλοντικών παραγόντων
ARS-1: αυτοάνοση πολυενδοκρινοπάθεια-καντιντίαση- εξωδερμική δυστροφία, σπάνια αυτοσωματική υπολλειπόμενη νόσος, προκαλείται από μετάλλαξη του γονιδίου AIRE, με εκτιμώμενη επικράτηση 1:100.000
Δύο από τα τρία κλινικά στοιχεία του αναπτύσονται στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, η χρόνια βλεννογονοδερματική καντιντίαση, ο υποπαραθυρεοειδισμός και η επινεφριδιακή ανεπάρκεια (Addison). Άλλα χαρακτηριστικά είναι η υποπλασία του σμάλτου και η εντεροπάθεια με χρόνια διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Στο 60% των γυναικών προκύπτει ωοθηκική ανεπάρκεια πριν την ηλικία των 30 χρόνων. Άλλα στοιχεία λιγότερο συχνά είναι κερατίτιδα, περιοδικός πυρετός με εξάνθημα, ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα, νεφρίτιδα, εξωκρινής παγκρεατίτιδα και σε σπάνιες περιπτώσεις αμφιβληστροειδίτιδα, δυσπλασία οστών, απλασία ερυθροκυττάρων και πολυαρθρίτιδα
Ο φαινότυπος και η ηλικία έναρξης ποικίλλουν ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια, υποδηλώνοντας διάφορα γονίδια. Λόγω της καντιντίασης οι ασθενείς είναι επιρρεπείς σε καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων στόματος και οισοφάγου. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος θανάτου λόγω καρκίνου, επνεφριδιακής και κρίσης υπασβεστιαιμίας καθώς και αυτοάνοσης ηπατίτιδας, νεφρίτιδας και πνευμονίτιδας
Το γονίδιο AIRE εκφράζεται σε επιθηλιακά κύτταρα του μυελού του θύμου και σε περιφερικά δενδριτικά κύτταρα και μεσολαβεί στην έκτοπη έκφραση χιλιάδων διαφορετικών πρωτεϊνών, διευκολύνοντας τα πεπτίδια τους να εμφανίζονται σε αναπτυσσόμενα Τ-κύτταρα. Ως πρώιμος δείκτης της απώλειας της Τ-cell ανοσοανοχής, μπορεί να εμφανιστούν αυτοαντισώματα, που στοχεύουν σε ενδοκυττάριες πρωτείνες , οι οποίες έχουν βασικές λειτουργίες σε προσβεβλημένα όργανα. Πολλά από τα αυτοαντισώματα είναι ειδικά για το ARS-1, αλλά υπάρχουν και αυτοαντισώματα έναντι κυτοκινών και ιντερλευκινών σε ποσοστό μέχρι 90%
X-linked ανοσοδυσλειτουργία, πολυενδοκρινοπάθεια και εντεροπάθεια
Εξαιρετικά σπάνιο κληρονομικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται απο ΣΔ 1, αυτοάνοση εντεροπάθεια και δερματίτιδα. Ηωσινοφιλία και αυξημένη IGE εμφανίζονται συχνά. Λιγότερο συχνά μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα ή διάμεση νεφρίτιδα. Μεταγενέστερα αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, αλωπεκία, αυτοάνοση κυτταροπενία, ηπατίτιδα και εξωκρινής παγκρεατίτιδα. Είναι συχνά θανατηφόρο τα πρώτα χρόνια της ζωής εκτός αν οι ασθενείς υποβληθούν σε ανοσοκαταστολή ή σε μεταμόσχευση μυελού των οστών
Τα αυτοαντισώματα που κυκλοφορούν βοηθούν στη διάγνωση. Η πλειοψηφία των ασθενών έχουν αντισώματα έναντι αρμονίνης και βιλλίνης, πρωτεϊνών που είναι μέρος του μοριακού μηχανισμού της οργάνωσης και σταθεροποίησης των εντερικών κυττάρων. Οι πρωτεϊνες εκφράζονται επίσης στο νεφρικό σωληνάριο
Άλλες κληρονομικές μορφές πολυενδοκρινοπάθειας
Ένα αυτοσωματικό κυρίαρχο σύνδρομο χαρακτηρίζεται από αιμολυτική αναιμία, πνευμονίτιδα, λεμφαδενοπάθεια και υπο-γ-σφαιριαναιμία. Η κλινική του εικόνα είναι ηπιότερη. Συχνά σε ασθενείς αναπτύσονται αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, αυτοάνοση θρομβοκυττοπενία και σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδών - έλεγχος θεραπείας

Οι ασθενείς με πρωτοπαθή ανεπάρκεια επινεφριδίων χρειάζονται υποκατάσταση με στεροειδή εφ' όρου ζωής, και ο έλεγχος είναι σημαντικός για αποφυγή υπο/υπερδοσολογίας. Η υποκατάσταση σε αλατοκορτικοειδή (MC) ελέγχεται κλινικά μετρώντας αρτηριακή πίεση, διερεύνηση ανάγκης για αλάτι ή περιφερικό οίδημα. Βιοχημικοί δείκτες είναι το νάτριο, το κάλιο, και PRA/συγκέντρωση ρενίνης (PRC) στο πλάσμα. Η σωστή υποκατάσταση σημαίνει φυσιολογική πίεση, φυσιολογικούς ηλεκτρολύτες και PRA/συγκέντρωση ρενίνης στο άνω φυσιολογικό όριο και οι περισσότεροι ασθενείς απαιτούν δόση 0.2mg/ημέρα για να έχουν τα ανωτέρω μέσα σε φυσιολογικά όρια
Η παρατεταμένη χορήγηση MCs δημιουργεί φαινόμενο διαφυγής και καινούρια ισορροπία επιτυγχάνεται μετά από περίπου μία εβδομάδα. Συνεπώς οι ανωτέρω δείκτες παρακολουθούνται μία με δύο εβδομάδες μετά την οποιαδήποτε αλλαγή δόσης. Η ώρα της δειγματοληψίας δεν είναι σταθερή, μπορεί να γίνει καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας
Αυξημένη αρτηριακή πίεση, γρήγορη αύξηση βάρους και υποκαλιαιμία δείχνουν υπερδοσολογία. Αντιθέτως αδυναμία, ορθοστατική υπόταση με μείωση της αρτηριακής πίεσης  >20mmHg σε όρθια θέση, απώλεια βάρους, αφυδάτωση, ανάγκη για αλάτι, υπερκαλιαιμία και αυξημένα PRA/PRC επίπεδα δείχνουν υποδοσολογία και χρειάζεται ρύθμιση της δόσης για αποφυγή επινεφριδικής κρίσης
Η απώλεια άλατος και κατά συνέχεια η υποογκαιμία προδιαθέτουν ισχυρά για επινεφριδιακή κρίση
Υποκατάσταση και καρδιαγγειακή νόσος
Ο κίνδυνος θανάτου σε άτομα με πρωτοπαθή ανεπάρκεια επινεφριδίων σχετίζεται κυρίως με καρδιαγγειακή νόσο. Η υπερδοσολογία γλυκοκορτικοειδών (GCs) αυξάνει τον κίνδυνο. Όμως υπάρχουν στο μυοκάρδιο υποδοχείς αλδοστερόνης, επομένως η υποκατάσταση της έχει σημαντικό ρόλο
Υπέρταση: αναφέρεται σε ποσοστό 14%. Δεν υπάρχουν οδηγίες για υποκατάσταση με MCs. Η αλδοστερόνη αυξάνει την αρτηριακή πίεση, με επιδράσεις στο αγγειακό σύστημα, τον εγκέφαλο, την καρδιά και τους νεφρούς. Αυξάνει τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, μειώνει τη χάλαση των αγγείων και αυξάνει τον εξωκυττάριο όγκο. Υπάρχουν πειραματικές ενδείξεις ότι αυξάνει την αριστερή κοιλία και την καρδιακή παροχή και συμβάλλει στην ανάπτυξη νεφροσκλήρυνσης και ίνωσης των νεφρών. Η χορήγηση της σε πειραματόζωα προκαλεί κακοήθη υπέρταση ενώ οι ανταγωνιστές της έχουν ευνοϊκή επίδραση στο μυοκάρδιο σε άτομα με υπέρταση
Σε ασθενή με πρωτοπαθή ανεπάρκεια επινεφριδίων εφ' όσον αναπτυχθεί υπέρταση δεν διακόπτεται το αλατοκορτικοειδές αλλά γίνεται προσαρμογή της δόσης του . Επίσης τα GCs μπορεί να προκαλέσουν υπέρταση όταν δίνονται σε υψηλές δόσεις
Επομένως, σε ασθενή με πρωτοπαθή ανεπάρκεια επινεφριδίων και συνοδή υπέρταση το πρώτο θεραπευτικό βήμα είναι η ρύθμιση της δόσης των GCs. Στη συνέχεια αξιολογούμε ηλεκτρολύτες και PRA/PRC (plasma renin activity/plasma renin consetration) για την υποκατάσταση με αλατοκορτικοειδή. Θα πρέπει να αποφεύγονται τα διουρητικά και οι ανταγωνιστές αλδοστερόνης
Καρδιακή ανεπάρκεια
Υπάρχουν σημαντικές πειραματικές και κλινικές ενδείξεις ότι η αλδοστερόνη και η αγγειοτενσίνη ΙΙ προάγουν την καρδιακή ίνωση προκαλώντας πολλ/σιασμό μυοϊνοβλαστών και συσσώρευση κολλαγόνου. Η παρατεταμένη έκθεση σε αυξημένες συγκεντρώσεις αλδοστερόνης οδηγεί σε υπερτροφία αριστερής κοιλίας και διαστολική δυσλειτουργία και αυξημένη συχνότητα καρδιαγγειακών επεισοδίων. Αντίθετα, λίγα είναι γνωστά για τις καρδιαγγειακές βλάβες σε μειωμένη λειτουργία των επινεφριδίων. Σε πειραματόζωα μετά από επινεφριδεκτομή αξιολογήθηκαν οι χρόνιες επιδράσεις έλλειψης GCs και MCs. Έγινε ανάλυση του γονιδιώματος και έδειξε ανώμαλη έκφραση μεγάλου αριθμού γονιδίων που σχετίζονται με καρδιαγγειακά νοσήματα έξι μήνες μετά το χειρουργείο. Επειδή η διάγνωση της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας συχνά καθυστερεί (μέχρι και έτος) μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι ασθενείς εμφανίζουν μια παρεκκλίνουσα έκφραση γονιδίων που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιαγγειακή νοσηρότητα, πιθανώς ανεξάρτητα από την ακόλουθη θεραπεία υποκατάστασης. Μέχρι στιγμής καμία μελέτη δεν έχει γίνει για τον χειρισμό ασθενών με καρδιακή και επινεφριδιακή ανεπάρκεια και υποκατάσταση με MC. Συνεπώς σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για καρδιακή ανεπάρκεια, οι αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου, οι ανταγωνιστές αγγειοτενσίνης ΙΙ και οι β-αναστολείς μπορούν να χρησιμοποιούνται. Η χρήση των ανταγωνιστών του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών και ή / η διακοπή της φθοριουδροκορτιζόνης (FC) πρέπει να αποφασίζεται σε ατομική βάση. Απαιτείται προσεκτική αιμοδυναμική παρακολούθηση επειδή η θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί να επηρεάσει τη δράση της FC

Φώτιση

O Τόγιο πήγε στον δάσκαλο Μοκουράι και του ζήτησε να του δείξει τον δρόμο για τη φώτιση
"Σίγουρα έχεις ακούσει τον ήχο που κάνουν δύο χέρια όταν χτυπούν μεταξύ τους" του είπε ο δάσκαλος. "Λοιπόν, δείξε μου τώρα τον ήχο που κάνει μόνο του ένα χέρι"
Άδικα προσπάθησε ο Τόγιο να σκεφτεί τον ήχο του ενός χεριού
Άκουγε τον άνεμο
τη φωνή της κουκουβάγιας
τις ακρίδες στα φύλλα
....αλλά κανένας δεν θα μπορούσε να είναι ο ήχος του ενός χεριού
Έπειτα από ένα χρόνο ξαναπήγε στον δάσκαλο
"Δάσκαλε", του είπε, "άκουσα όλους τους ήχους του κόσμου, αλλά κανένας δεν ήταν ο ήχος του ενός χεριού. Έτσι κατέληξα στον ήχο που δεν ηχεί"
"Αυτός λοιπόν είναι ο δρόμος για τη φώτιση" του είπε ο δάσκαλος
                                                                                                               ΚΟΑΝ

Ο ήχος του ενός χεριού

Στο τέλος θα τα καταλάβετε όλα - αν και είναι απίθανο να τα βιώσετε ποτέ. Συνέβησαν πολύ παλιά, σ' έναν κόσμο που χάθηκε παραχωρώντας τη θέση του στην τύρφη, κάποιον ξεχασμένο χειμώνα σ' ένα νησί, για το οποίο ελάχιστοι άκουσαν ποτέ. Άρχισε λίγο πριν το χιόνι καλύψει εντελώς και αμετάκλητα τις πατημασιές, καθώς τα μαύρα σύννεφα έκρυβαν το φως των αστεριών και της σελήνης και πυκνό σκοτάδι τύλιγε τη γη που θρόιζε ολόκληρη
Τότε ακριβώς στο άχρονο εκείνο σημείο όπου συναντιούνται δυο στιγμές - τα μπορντό παπούτσια της Μαρίας Μπίλο βρέθηκαν στο τρίτο και τελευταίο πασπαλισμένο με χιόνι σκαλοπάτι έξω από την ξύλινη καλύβα τους. Και τότε, αποστρέφοντας το πρόσωπο από την καλύβα, κατάλαβε πως είχε ήδη πάει πολύ μακριά και πως δεν μπορούσε πια να επιστρέψει.
Μερικοί λένε πως απλώς την πήραν οι μανιασμένοι άνεμοι της χιονοθύελλας έξω από την πόλη, πως ακολούθησε σαν άγγελος την τρικυμισμένη ανάσα της καταιγίδας πέρα από το δάσος, πως πέταξε σαν φάντασμα στις ερημιές των οριζόντων - μακριά, μακριά απ' αυτόν τον τόπο που έκαιγε σαν νωπή τρύπα από σφαίρα σε σάρκα
Φυσικά , δεν ήταν καθόλου έτσι
                                                                                                      Φλάναγκαν