Πολιτισμικός Μετασχηματισμός

Η εποχή των παγκόσμιων πολέμων από το 1914 ωσ το 1945 αποτέλεσε την πιο έντονη περίοδο παγκόσμιων συγκρούσεων, αλλά και ενδοκρατικών πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων στη σύγχρονη ιστορία. Η κυοφορία πολλών από τις δυνάμεις που συνέβαλαν στη γέννηση των συγκρούσεων ήταν μακροχρόνια (όλος ο 18ος και 19ος αιώνας). Οι δυνάμεις ήταν ο εθνικισμός, ο ιμπεριαλισμός, ο σοσιαλισμός, ο κομουνισμός και ο αναρχισμός. Μόνο μια από τις καινούριες πολιτικές δυνάμεις ήταν νεόκοπη και φαινομενικά πρωτότυπη, ο φασισμός
Οι ρίζες του φασισμού βρίσκονται στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Αν και η εποχή της γενιάς πριν το 1914 θεωρήθηκε χρυσή εποχή σταθερότητας και ευημερίας (belle epoque), υπήρξε η περίοδος με τις πιο ραγδαίες αλλαγές σε όλη την ανθρώπινη ιστορία μέχρι τότε. Περίοδος στη διάρκεια της οποίας οι φυσικοί όροι ζωής μεταβλήθηκαν με πρωτοφανή ταχύτητα, ενώ οι πολιτιστικές και πνευματικές βάσεις της κοσμοαντίληψης αμφισβητήθηκαν έντονα και υπονομεύθηκαν με γρήγορους ρυθμούς
Ο ύστερος 19ος αιώνας ήταν η εποχή της "δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης'', με ταχεία εξάπλωση βαρειάς βιομηχανίας και άνευ προηγουμένου τεχνολογικές καινοτομίες. Τότε ξεκίνησε η μεγάλης κλίμακας ηλεκτροδότηση, η επανάσταση στις επικοινωνίες και τις μεταφορές με την επέκταση του τηλέγραφου, του τηλεφώνου, τις γραμμές καλωδίων, τα υψηλής ταχύτητας υπερωκεάνεια, και η παρουσίαση του αυτοκινήτου, και μετά του αεροπλάνου
Η ταχύτητα στην κίνηση, και η δημογραφική ανάπτυξη προκάλεσαν αύξηση στη μετακίνηση πληθυσμών, που διέσχιζαν ηπείρους και ωκεανούς. Νέες εφευρέσεις και ανακαλύψεις διαδέχονταν η μία την άλλη με ιλιγγιώδεις ρυθμούς
Οι αλλαγές στην κοινωνική δομή ήταν εξίσου ραγδαίες και βαθιές, και οφείλονταν κυρίως στην χωρίς προηγούμενο επιτάχυνση της αστικοποίησης και την ανάπτυξη της νέας εργατικής τάξης. Ήταν η πρώτη εποχή των μαζών, η ανάδυση μιας μαζικής κοινωνίας που συνοδεύτηκε από μαζική εμπορική κατανάλωση και μαζική βιομηχανική παραγωγή. Όλα αυτά είχαν τεράστιες επιπτώσεις στη γρήγορη διείσδυση μιας πιο σύγχρονης μορφής πολιτικής. Είχαν σαν αποτέλεσμα μια νέα μαζική κουλτούρα τροφοδοτημένη από τα ΜΜΕ. Υπήρχε μια προσπάθεια αντιστροφής των κυρίαρχων αξιών
Ο σημαντικότερος και πλέον διάσημος προάγγελος αυτών των καινούριων τάσεων ήταν ο Φρίντριχ Νίτσε, που ανήγγειλε τον "θάνατο του Θεού¨και αποκύρηξε τον υλισμό και τον ορθολογισμό του 19ου αιώνα. Ο νιτσεϊσμός απέρριπτε αυτό που αποκάλεσε "ψυχολογία του κοπαδιού" της σύγχρονης δημοκρατίας και του κολεκτιβισμού. Υιοθετούσε τη "δύναμη της θέλησης" ως το πρωταρχικό ένστικτο, κύρηττε την "μεταρσίωση όλων των αξιών" και την κυριαρχία του υγιούς συναισθήματος και ενστίκτου έναντι της καταστολής, με στόχο την επίτευξη του "Υπερανθρώπου", ενός ανώτερου είδους ανθρώπινου όντος που είχε φτάσει στην αυτοκυριαρχία και σε μια υψηλότερη ηθική, που θα έφερναν μια ισορροπία ανάμεσα στη δημιουργική σκέψη και τα αισθήματα

Μεταμόσχευση νησιδίων παγκρέατος

Για την πλειονότητα των ασθενών μα ΣΔ τύπου 1 η εντατικλη ινσουλινο/θεραπεία είναι αποτελεσματική και ασφαλής για τον έλεγχο της γλυκόζης και την μείωση των επιπλοκών
Υπάρχει μικρός αριθμός ασθενών με εξαιρετικά ασταθή μεταβολικό έλεγχο και πολλά υπογλυκαιμικά επεισόδια. Συχνά προκαλείται από ελαττωματικούς αντιρυθμιστικούς μηχανισμούς και αυτόνομη νευροπάθεια. Οι ασθενείς βρίσκονται σε κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών και έχουν κακή ποιότητα ζωής. Γι' αυτή τη μικρή κατηγορία ασθενών, είναι βασική η αποκατάσταση της ενδογενούς έκκρισης ινσουλίνης. Στο κέντρο υπάρχει 5 χρόνων εμπειρία με την εφαρμογή μεταμόσχευσης νησιδίων ως δυνητική θεραπευτική επιλογή για διαβήτη τύπου 1. Όλοι οι ασθενείς πριν την έγχυση είχαν αντιμετωπιστεί με αντλία ινσουλίνης. Η κύρια ένδειξη ήταν ασταθής διαβήτης και συχνές υπογλυκαιμίες. Από το 2008 μέχρι το 2013 10 ασθενείς μεταμοσχεύτηκαν με εφ' άπαξ έγχυση νησιδίων. Ο μέσος χρόνος follow-up ήταν 35 μήνες. Όλοι οι ασθενείς είχαν σταθερή λειτουργία των μοσχευμάτων, σταθερό γλυκαιμικό έλεγχο, μείωση HbA1c και αποσία υπογλυκαιμίας. Όλοι οι ασθενείς διατηρούνται με ελάχιστη εξωγενή ινσουλίνη
Επομένως η μεταμόσχευση νησιδίων μπορεί να είναι εξαιρετική θεραπεία για επιλεγμένους ασθενείς
Ο πρωταρχικός στόχος είναι σταθερή γλυκαιμία και πρόληψη υπογλυκαιμίας και μικρές δόσεις εξωγενούς ινσουλίνης. Διατηρώντας ελάχιστη εξωγενή ινσουλίνη μπορεί να προστατευτεί το μόσχευμα από μεταβολικό stress και να παραταθεί η λειτουργία του

Αύγουστος 2014
Διαβητολογικό κέντρο Δρέσδη Γερμανία

PCO- Διαχείρηση

Το πολυκυστικό σύνδρομο ωοθηκών (PCOS) είναι ο συχνότερος λόγος που φτάνουν έφηβες γυναίκες σε ενδοκρινολόγο. Η διάγνωση μπορεί να επηρεάσει την έφηβη σωματικά, ψυχικά και κοινωνικά
Διάγνωση PCO στην εφηβεία
Είναι πολυγονιδιακή κατάσταση και επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες (δίαιτα-άσκηση)
Υπάρχουν τρία διαγνωστικά κριτήρια που ορίζουν αυτή την κατάσταση σε ενήλικα γυναίκα: ολιγο/αμηνόρροια/ανωοθυλακιορηξία, κλινική ή βιοχημική απόδειξη υπερανδρογοναιμίας και ΥΗΓ εικόνα πολυκυστικών
Ωστόσο η εφαρμογή αυτών των κριτηρίων στη εφηβεία είναι πολύπλοκη. Διαταραχή εμμήνου ρύσης είναι συχνή, η ακμή στην εφηβεία είναι συχνή και δεν σχετίζεται πάντα με υπερανδρογοναιμία, το ΥΗΓ έχει μειωμένη χρησιμότητα γιατί γίνεται κοιλιακά, ενώ το 30% των εφήβων έχουν όγκο ωοθηκών >10 κ.εκ.
Για να είναι επομένως ακριβής η διάγνωση στην εφηβεία θα πρέπει να ισχύουν και τα 3 κριτήρια του Rotterdam δηλ. ολιγομηνόρροια για 2 χρόνια από την εμμηναρχή ή πρωτοπαθής αμηνόρροια στην ηλικία των 16 ετών, βιοχημική υπερανδρογοναιμία (ο πιο σταθερός δείκτης εκτός αν υπάρχει προοδευτική υπερτρίχωση) και πολυκυστικές ωοθήκες με όγκο ωοθηκών >10 κ.εκ σε κοιλιακό ΥΗΓ
Η ανησυχία των εφήβων σχετίζεται με την φύση της πάθησης και τον ρόλο της τεστοστερόνης στην μελλοντική γονιμότητα
Στρατηγικές διαχείρησης
Η ποιότητα ζωής καθώς και η υπερτρίχωση/ακμή επηρεάζονται από το βάρος, προκαλούν χαμηλή αυτο/εκτίμηση και περιορισμό κοινωνικών δραστηριοτήτων. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας. Μελέτες σε ενήλικες δείχνουν ότι απώλεια 5-10% σωμ. βάρους με διατροφή, άσκηση βελτιώνει τα επίπεδα των ανδρογόνων και την έμμηνο ρύση σε ποσοστό 50%
Η μεγαλύτερη μελέτη σε έφηβες με 12-μηνη διάρκεια και με αλλαγή στον τρόπο ζωής έδειξε βελτίωση στα ανδρογόνα , στον κύκλο, αλλά και στον καρδιαγγειακό κίνδυνο
Επιλογές φαρμακευτικές είναι τα αντισυλληπτικά, αποτελεσματικά για την υπερανδρογοναιμία και την ρύθμιση του κύκλου, αντι-ανδρογόνα εφ' όσον χρειαστεί και σε ασθενείς παχύσαρκους, με διαταραχή στην ανοχή γλυκόζης, με μελανίζουσα ακάνθωση ή οικογενειακό ιστορικό ΣΔ 2 η μετφορμίνη (αν και δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες μελέτες)
Πως ελέγχονται
Περιοδικά μετράμε αρτηριακή πίεση, σάκχαρο, λιπιδαιμικό profil και OGTT/ανά έτος κυρίως σε ασθενείς με ανωορρηξία, υπερανδρογοναιμία, ακάνθωση, ΒΜΙ>30 και οικογενές ιστορικό ΣΔ 2
Επομένως
Η σχέση με τον ενδοκρινολόγο είναι βασική. Παροχή πληροφοριών σχετικά με την αιτία της κατάστασης και τον ρόλο της τεστοστερόνης και σαφείς πληροφορίες για μελλοντικές προοπτικές γονιμότητας. Η ανάγκη για την έφηβη να αντιμετωπίσει τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις αυτής της κατάστασης, διευκολύνει την αλλαγή του τρόπου ζωής και τροποποιεί συμπεριφορές με πιθανούς κινδύνους για την υγεία και είναι μια σημαντική κληρονομιά για την μετάβαση του νεαρού ατόμου στην ενήλικη ζωή

Γονίδια και υποθαλαμικός έλεγχος μεταβολισμού (2)

Μονογονιδιακές μορφές παχυσαρκίας
Έγιναν μελέτες σε οικογένειες παχυσάρκων. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες ανακαλύφθηκαν μεταλλάξεις με αυτοσωματικό υπολλειπόμενο χαρακτήρα στα γονίδια λεπτίνης-μελανοκορτίνης που έδειξαν ότι οδηγούν σε παχυσαρκία. Οι μεταλλάξεις είναι σπάνιες και οδηγούν σε συγκεκριμένα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά, μειωμένη γονιμότητα, ανεπάρκεια επινεφριδίων, ανοσο/ανεπάρκεια και κόκκινο χρώμα μαλλιών. Η θεραπεία με λεπτίνη σε άτομα με κληρονομική της ανεπάρκεια προκαλεί απώλεια βάρους και μεταβάλλει την συπεριφορά όσον αφορά την πρόσληψη τροφής
Είναι η μόνη γενετική μορφή παχυσαρκίας που είναι θεραπεύσιμη φαρμακολογικά
Τα άτομα με μετάλλαξη του υποδοχέα της λεπτίνης έχουν ίδιο φαινότυπο αλλά δεν επωφελούνται από την αγωγή
Πρόσφατα έχουν περιγραφεί περισσότερες από 160 μεταλλάξεις του υποδοχέα -4 της μελανοκορτίνης (MC4R). Αυτές οι μεταλλάξεις εμφανίζονται σε 2-6% των εξαιρετικά παχύσαρκων παδιών και εφήβων και σε 1-2 % των ενηλίκων. Σε αυτές της περιπτώσεις η melanocyte-stimulating hormone (a-MSH) δεν είναι σε θέση να προκαλέσει αίσθημα κορεσμού. Επιπλέον μειώνεται η κατανάλωση ενέργειας και τα άτομα αυτά παρουσιάζουν υπερινσουλιναιμία, γρήγορο ρυθμό ανάπτυξης και υψηλότερη οστική πυκνότητα
Πολυγονιδιακές μορφές παχυσαρκίας
Οι πολυγονιδιακές μεταλλάξεις έχουν μικρό τελικό αποτέλεσμα. Η συχνότητα μετάλλαξης είναι αυξημένη σε παχύσαρκα άτομα . Μελετήθηκε και πάλι το πιο σχετικό γονίδιο γαι την παχυσαρκία , το MC4R. Εκτός από τις ''μεταλλάξεις παχυσαρκίας'' που αναφέρθηκαν ανωτέρω βρέθηκαν δύο πολυγονιδιακές παραλλαγές για τη ρύθμιση του σωματικού βάρους. Τα αλλήλια Val103Ile και Ile251Leu σχετίζονται με μείωση σωματικού βάρους και βρέθηκαν ετεροζυγώτες από διαφορετικούς πληθυσμούς σε ποσοστό 2-9%. Μετά από μελέτες των τελευταίων ετών >50 παραλλαγές είναι γνωστές
Το πολυγονιδιακό FTO (fat mass and obesity associated gene)
Το FTO-Α αλλήλιο συνδέεται με αύξημένο κίνδυνο ανάπτυξης παχυσαρκίας κατά 31%. Η επίδραση του είναι εμφανής από την ηλικία των 3 ετών. Το FTO επηρεάζει μεταγευματικές νευρο/ορμονικές απαντήσεις σε οπτική επαφή με το φαγητό. Φαίνεται ότι το  FTO κωδικοποιεί την Fe(II)- and 2-oxoglutarate-dependent dioxygenase. Απώλεια του FTO σε ποντίκια οδηγεί σε καθυστέρηση ανάπτυξης και σημαντική μείωση λιπώδους και άλιπης μάζας σώματος. Υπερέκφραση του οδηγεί σε αύξηση σωματικού βάρους
Πρακτικά
Γονιδιακή ανάλυση  μπορεί να είναι χρήσιμη σε εξαιρετικά  παχύσαρκους ασθενείς
Θα πρέπει να ελέγχονται μονογονιδιακές και πολυγονιδιακές παραλλαγές
Άμεση θεραπεία είναι προς το παρόν διαθέσιμη μόνο στα άτομα με ανεπάρκεια λεπτίνης
Research agenda
Λειτουργικές μελέτες στα ''γονίδια παχυσαρκίας'' θα βοηθήσουν στην κατανόηση των βιολογικών μηχανισμών για την ρύθμιση του σωματικού βάρους
Νέες τεχνικές π.χ. next generation sequencing θα εντοπίσουν επιπρόσθετους γονιδιακούς μηχανισμούς

ΟΙΚΟΣ BOTOΤ

                                                      
                                                 (Τα πέντε προϊόντα του)
                                                  Το αληθές ύδωρ ΒΟΤΟΤ
Το μοναδικόν λευκαίνων τους οδόντας, επιδοκημασθέν παρά της Ιατρικής Ακαδημίας των Παρισίων
Είναι το αποτελεσματικώτερον δια την λεύκανσιν των οδόντων. Εις γαργάρας είναι ισχυρότατον προφυλακτικόν κατά των πόνων του λαιμού και του λάρυγγος. Βοηθεί την οδοντοφυίαν εις τα παιδία
                                                 ΚΟΝΙΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΟΔΟΝΤΑΣ
Το πολύτιμον τούτο προϊόν μεταχειριζόμενον μετά του ύδατος ΒΟΤΟΤ, είναι η υγιεστέρα προπαρασκευή δια την ενδυνάμωσιν των ούλων και λεύκανσιν των οδόντων
                                                 EXTRAIT DOUBLE
Ύδωρ δια τον στολισμόν άνευ ουδενός οξυούχου. Σταγώνες τινές χυνόμεναι εις το ύδωρ ζωηραίνει το χρώμα του προσώπου και αναπέμπουν ηδυτάτην οσμήν
                                                  LE SUBLIME
Εμποδίζει πάραυτα την πτώσιν της κόμης. Εξαλείφει την πυτιρίδα. Καταπραύνει τους νευρικούς πόνους. Τοιαύται είναι αι κυριώτεραι ιδιότητες του θαυμασίου τούτου προϊόντος
                                               ΟΞΕΙΔΙΟΝ ΣΤΟΛΙΣΜΟΥ
Προπαρασκευή από ουσίας καθαράς, φυτών τονικών, το οξείδιον τούτον χαίρει ανεκτιμήτους ιδιοτήτας δια την χρήσιν του στολισμού

Γενική αποθήκη , 299, rue Saint' Honore, πλησίον της οδού Καστιλιώνης
Αποθήκη 18 Bades Italiens εν Παρισίοις

Ενδοκρινολογία

H ανάπτυξη της ενδοκρινολογίας άρχισε στην 8η 10ετία του 19ου αιώνα. Οι θεωρίες των αυτορυθμιζόμενων κύκλων του Canon (Η σοφία του σώματος-1932) συμπλήρωσαν αργότερα τις εργασίες αυτές. Η θεωρία των σωματικών χυμών γνώρισε απρόσμενη αναζωογόνηση με την ανακάλυψη της ενδοκρινολογίας που άρχισε να καλλιεργείται από το 1900. Μερικές ορμόνες είχαν ήδη ανακαλυφθεί κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, όπως η επινεφρίνη (1894) από τους Oliver και Sharpey-Schaffer και η θυροξίνη από τον Baumman
Το 1902 δύο Άγγλοι ενδοκρινολόγοι οι Bayliss και Starling διατύπωσαν ύστερα από τη δική τους ανακάλυψη της εκκριματίνης (Ο μηχανισμός της παγκρεατικής έκκρισης), τη θεωρία ότι οι ορμόνες "διέπουν" τις σωματικές λειτουργίες
Η θεωρία του stress έστρεψε εκ νέου το ενδιαφέρον στον "Χυμισμό" (Humoralρismus), αφού όλος ο οργανισμός αντιδρά στους στρεσσογόνους παράγοντες με αύξηση αρ. πίεσης, έκκριση ορμονών και αυξημένη διέγερση συμπαθητικού
To σημαντικότατο επίτευγμα της σύγχρονης ενδοκρινολογίας, η απομόνωση της ινσουλίνης από τους Banting και Best στο Τορόντο το 1921 (Η εσωτερική έκκριση του παγκρέατος 1921-1922) ήταν μια ανακάλυψη που οδήγησε σε ολοκληρωτική αλλαγή της πρόγνωσης του <<ανίατου διαβήτη>>
Αντιδιαβητικά σκευάσματα βρίσκονται στο πλευρό της ινσουλίνης από την 10ετία του '50
Η κορτιζόνη απομονώθηκε το 1934 από τον Kendall και τους συνεργάτες του στην κλινική Mayo του Rochester υπό την κρυσταλλική της μορφή ως κορτίνη (C20H3005) από τον επινεφριδιακό φλοιό. Από το 1949 η ορμόνη αυτή χρησιμοποιήθηκε μαζί με την ACTH για την θεραπεία ασθενειών ρευματικού τύπου από τον Hench και τους μαθητές του, οι οποίοι εργάζονταν και αυτοί στην κλινική Mayo. O Hench βραβεύτηκε το 1950 με βραβείο Nobel για την εισαγωγή της κορτιζόνης στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο, μαζί με τους Kendall και Tadeus οι οποίοι την ανακάλυψαν
Ένα από τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα σήμερα σκευάσματα είναι "το χάπι", ένας συνδυασμός οιστρογόνων και γεσταγόνων, που πρωτοπαρασκευάστηκε από τον βιοχημικό Djerassi, δοκιμάστηκε κλινικά από τον νεο-υορκέζο φυσιολόγο Pincus , και στηρίχθηκε στη διαπίστωσην που είχε γίνει ήδη από το 1944 από τους γυναικολόγους Bikkenbach και Paulikovics ότι η προγεστερόνη αναστέλλει την ωρίμανση του ωαρίου στη γυναίκα. Ο Pincus μαζί με τον Rock εισήγαγε το 1960 τον πρώτο αναστολέα της ωορρηξίας με τη μορφή φαρμάκου λαμβανομένου από το στόμα , το "Αnti-Baby-Pill",  αφού κατέστη δυνατόν να παραχθούν συνθετικές ουσίες όμοιες της προγεστερόνης
Το 1965 ο Pincus παρουσίασε τα αποτελέσματα των ερευνών του λεπτομερειακά στο έργο του Ο έλεγχος της γονιμότητας.

Μεγαλακρία-Συστάσεις (2)

Φαρμακευτική θεραπεία
Συνιστάται σε ασθενείς με επιμένουσα νόσο μετά το χειρουργείο
Σε ασθενή με μέτρια/σοβαρά συμπτώματα περίσειας GH, αλλά χωρίς τοπική πίεση από το αδένωμα προτείνεται η χρήση Somatostatin receptor ligands (SRL) ή pegvisomant (human GH receptor antagonist)
Somatostatin receptor ligands (SRL) υπάρχουν 2 σκευάσματα : im οκτρεοτίδη LAR (long-acting) kai sc λανρεοτίδη depot/autogel . Χορήγηση ανά μήνα. Επίσης υπάρχει διαθέσιμη rapid-acting οκτρεοτίδη. Η αποτελεσματικότητα βασίζεται σε μετρήσεις GH/IGF-1 12 μήνες μετά την έναρξη της αγωγής. Τελευταία χρησιμοποιείται η πασιρεοτίδη που φαίνεται ότι βελτιώνει τα επίπεδα IGF-1 σε ποσοστό 35%

Σε ασθενή με μέτρια αύξηση IGF-1 και ήπια σημεία και συμπτώματα προτείνεται ένας αγωνιστής ντοπαμίνης, συνήθως καμπεργολίνη (έχει φανεί βιοχημική βελτίωση σε 30% των ασθενών η οποία όμως μειώνεται με την πάροδο του χρόνου)
Προσοχή σε όσους χρησιμοποιούν SRLs για την πιθανότητα χολολιθίασης (25%)
Σε ασθενείς σε θεραπεία με  pegvisomant (sc se 10-, 15-, or 20-mg/ημερήσια ένεση) ελέγχεται το μέγεθος του όγκου (μπορεί να αυξηθεί σε 3-5% των ασθενών) και παρακολουθείται η ηπατική λειτουργία ανά μήνα επί 6μηνο. Διακόπτεται η θεραπεία αν οι τρανσαμινάσες είναι τριπλάσιες του φυσιολογικού
Σε ανεπαρκή ανταπόκριση σε SRLs προτείνεται προσθήκη pegvisomant  ή καμπεργολίνης
Προτείνεται η χρήση SRL ως κύρια θεραπεία σε ασθενή που δεν μπορεί να χειρουργηθεί, έχει διήθηση σηραγγώδους κόλπου και δεν έχει πίεση οπτικού χιάσματος
Επίσης προτείνονται συνδυασμοί των ανωτέρω σκευασμάτων
Ακτινοθεραπεία
Σε υπολλειματική νόσο ή εάν η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι ανεκτή
Στερεοτακτική ακτινοθεραπεία εφ' όσον είναι εφικτό
Τακτικός έλεγχος GH/IGF-1 για έλεγχο των αποτελεσμάτων της ακτινοθεραπείας
Σε 50% των ασθενών σε 5-10 χρόνια προκύπτει υπο/υποφυσισμός. Επιπλέον με συμβατική ακτινοθεραπεία υπάρχει κίνδυνος αγγειακής εγκεφαλικής νόσου, βλάβης κρανιακών νεύρων, δευτερογενών όγκων, ακτινονέκρωσης και γνωστικών αλλαγών
Ειδικές καταστάσεις
Εγκυμοσύνη
Συνιστάται διακοπή long-acting SRL σκευασμάτων και pegvisomant τουλάχιστον 2 μήνες πρι τη σύλληψη. Αν χρειάζεται μέχρι την σύλληψη χρησιμοποιούμε short-acting οκτρεοτίδιο 
Σε ασθενή με μακροαδένωμα τακτικός έλεγχος οπτικών πεδίων
Δεν συνιστάται παρακολούθηση  GH/IGF-1
Λόγω της ινσουλινο/αντίστασης που προκαλεί η  GH υπάρχει μεγάλη πιθανότητα διαβήτη κύησης και υπέρτασης