Αυτό

Tο κουτσό το παίζεις με μια πέτρα που πρέπει να τη σπρώχνεις με τη μύτη του παπουτσιού σου. Χρειώδη: ένα πεζοδρόμιο, μια πετρούλα, ένα παπούτσι κι ένα όμορφο σχέδιο με κιμωλία, κατά προτίμηση χρωματιστή.
Ψηλά βρίσκεται ο Ουρανός, χαμηλά η Γη και είναι πολύ δύσκολο να φτάσεις με την πετρούλα τον Ουρανό, σχεδόν ποτέ δεν υπολογίζεις σωστά και η πέτρα βγαίνει έξω απ' το σχέδιο. Σιγά-σιγά όμως αποκτάς την αναγκαία επιδεξιότητα για να περνάς τα διαφορετικά τετράγωνα και μια μέρα μαθαίνεις ν' απομακρύνεσαι από τη Γη και να φτάνεις ως τον Ουρανό, να μπαίνεις στον Ουρανό.
Το άσχημο ήταν πως ακριβώς σ' αυτό το σημείο, όταν κανείς δεν είχε μάθει ακόμα ν' ανεβάζει την πετρούλα ως τον Ουρανό ξαφνικά τελείωνε η παιδική ηλικία και έπεφτες με τα μούτρα στα μυθιστορήματα, αναζητούσες με λαχτάρα την θεϊκή άτρακτο, στοχαζόσουν αυτόν τον άλλον Ουρανό που πρέπει επίσης να μάθεις να τον φτάνεις
Κι επειδή έχεις απομακρυνθεί από την παιδική ηλικία, ξεχνάς πως, για να φτάσεις στον Ουρανό, είναι απαραίτητα, σαν χρειώδη, μια πετρούλα, και η μύτη του παπουτσιού σου

Εγώ

...σχηματίζουμε μια παράλογη φιγούρα όμοια με ' κείνες που σχεδιάζουν οι μύγες όταν πετάνε μέσα στο δωμάτιο από δω 'κει, ξαφνικά κάνουν μεταβολή από 'κει εδώ, αυτό είναι που ονομάζεται κίνηση Μπράουν, κατάλαβες τώρα;
Μια ορθή γωνία, μια γραμμή που ανεβαίνει από 'δω προς τα ΄κει, από πίσω προς τα μπρος, από πάνω προς τα κάτω, σπασμωδικά, φρενάροντας απότομα και παίρνοντας άλλη κατεύθυνση.
Κι όλα αυτά δημιουργούν ένα σχήμα, μια φιγούρα, κάτι ανύπαρκτο.
Όπως εσύ κι όπως εγώ
Σαν δυο σημεία χαμένα, που πάνε από δω εκεί, από 'κει εδώ, φτιάχνοντας το σχέδιο τους
Χορεύοντας για χάρη κανενός
Ούτε καν για χάρη του εαυτού τους
Μια ατελείωτη φιγούρα χωρίς νόημα...
                                                                               Καλή Ανάσταση

Ο Μικρός Πρίγκηπας

Τώρα έχω παρηγορηθεί λιγάκι. Δηλαδή....όχι εντελώς. Αλλά ξέρω καλά πως έχει γυρίσει στον πλανήτη του, γιατί δε βρήκα το σώμα του όταν ξημέρωσε. Δεν ήταν και κανένα σώμα πολύ βαρύ...
Και μ' αρέσει τη νύχτα ν' ακούω τ' αστέρια. Είναι σαν πεντακόσια εκατομμύρια κουδουνάκια...
Αλλά μου συμβαίνει κάτι πολύ παράξενο. Στο φίμωτρο που είχα ζωγραφίσει για τον μικρό πρίγκηπα, είχα ξεχάσει να προσθέσω το πέτσινο λουρί! Δε θα κατάφερε ποτέ να το δέσει στ' αρνί. Αναρωτιέμαι λοιπόν: " τι να 'γινε στον πλανήτη του; Μπορεί τ' αρνί μα το 'φαγε του λουλούδι..."
Άλλοτε σκέφτομαι: "Σίγουρα όχι! Ο μικρός πρίγκηπας κλείνει κάθε βράυ το λουλούδι του κάτω από τη γυάλα του, και τ' αρνί του το προσέχει πολύ..." Τότε είμαι ευτυχισμένος. Κι όλα τ' αστέρια γεούνε γλυκά
Άλλοτε σκέφτομαι: "Τυχαίνει κάπου κάπου να 'σαι αφηρημένος, ε, φτάνει αυτό. Ένα βράδυ ξέχασε τη γυάλα, ή τ' αρνί βγήκε τη νύχτα χωρίς να κάνει θόρυβο..." Τότε όλα τα κουδουνάκια αλλάζουν και γίνονται δάκρυα!...
Αυτό είναι αλήθεια μεγάλο μυστήριο. Για σας, που αγαπάτε κι εσείς το μικρό πρίγκηπα, όπως και για μένα, τίποτα από την πλάση δεν είναι στη θέση του αν κάπου, άγνωστο που, ένα αρνί που δεν ξέρουμε , έφαγε, ναι ή όχι, ένα τριαντάφυλλο...
Κοιτάξτε τον ουρανό. Αναρωτηθείτε: Τ' αρνί το έφαγε, ναι ή όχι, το λουλούδι;
Και θα δείτε πως το παν αλλάζει...
Και κανένας μεγάλος δε θα καταλάβει ποτέ του πως αυτό έχει τόση πολλή σημασία!!

Το κουτσό

....σ' όλο τον κόσμο είναι αναπόφευκτο, είναι η βροχή και το ψωμί και το αλάτι, κάτι που αδιαφορεί πλήρως για τις εθνικές εορτές, για τις ιερές παραδόσεις, για τη γλώσσα,για τη λαογραφία: ένα σύννεφο χωρίς σύνορα, ένας κατάσκοπος του νερού και του αέρα, μια αρχετυπική μορφή, κάτι από πριν ή από κάτω, που συναδελφώνει τους Μεξικανούς με τους Νορβηγούς και τους Ρώσους και τους Ισπανούς, τους ενσωματώνει και πάλι στην αμυδρή απολησμονημένη κεντρική φωτιά, αδέξια και άσχημα και επισφαλώς, τους ξαναγυρίζει στην προδομένη τους κοινή καταγωγή, τους φανερώνει πως υπάρχουν ίσως κι άλλοι δρόμοι κι αυτός που πήρανε δεν ήταν ο μοναδικός μα ούτε κι ο καλύτερος ή πως υπάρχουν ίσως κι άλλοι δρόμοι κι αυτός που πήρανε ήταν ο καλύτερος, πως υπάρχουν όμως ίσως κι άλλοι δρόμοι που είναι όμορφο να τους περπατάς και εκείνοι δεν τους πήραν ή τους άφησαν στη μέση και πως ο άνθρωπος είναι πάντα κάτι περισσότερο από άνθρωπος και πάντα κάτι λιγότερο από άνθρωπος, περισσότερο από άνθρωπος γιατί εμπεριέχει αυτά που η τζαζ υπαινίσσεται και παρακάμπτει και ακόμα προβλέπει και λιγότερο από άνθρωπος γιατί απ΄αυτή την ελευθερία που του δόθηκε έφτιαξε ένα παιχνίδι αισθητικής ή ηθικής, μια σκακιέρα όπου περιορίζεται να είναι ο τρελός ή το άλογο, έναν ορισμό της ελευθερίας που τον διδάσκουν στα σχολεία, στα σχολεία ακριβώς όπου ποτέ δεν διδάχτηκαν και ποτέ δεν θα διδαχτούν στα παιδιά τα πρώτα μέτρα ενός ράγκταϊμ ή η πρώτη μελωδική φράση ενός μπλουζ, κ.λ.π, κ.λ.π
                                                                                                     Julio Cortasar

Σπατάλη ενέργειας / Θεραπεία παχυσαρκίας

Η έννοια της ενζυμικής θεραπείας χρονολογείται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, όταν παγκρεατικά ένζυμα δόθηκαν σε ασθενείς με ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας. Το 1964 ο Christian de Duve πρότεινε ενζυματική θεραπεία σε ασθενείς με διαταραχές λυσοσωμάτων. Τρεις 10ετίες αργότερα η θεραπεία της νόσου Gaucher είναι υποκατάσταση με γλυκοκερεβροσιδάση. Πρόσφατα περιγράφονται πειράματα που σχεδιάστηκαν για ανίχνευση ενζυματικής δραστηριότητας. Υπάρχει μια τάξη αμινοξέων που είναι ικανά να βραχυκυκλώσουν την ροή της μιτοχονδριακής ενέργειας, ανάλογα αλλά ανεξάρτητα από την πρωτείνη αποσύζευξης 1 (uncoupling protein 1 (UCP1) του φαιού λιπώδους ιστού. Πειραματόζωα που υποβάλλονται σε θεραπεία με τα ένζυμα και τους μεταβολίτες τους χάνουν βάρος σαν αποτέλεσμα αποσύζευξης της "σπατάλης ενέργειας" σε κύτταρα άλλα από του φαιού λίπους. Ίσως θα μπορούσε να καταπολεμηθεί η παχυσαρκία
Δημιουργώντας ένα αρνητικό ισοζύγιο ενέργειας είναι εύκολη η απώλεια βάρους στην αρχή, αλλά δύσκολη στη συνέχεια σε μια κοινωνία καθιστική. Η χημική αποσύζευξη είναι ελκυστική στρατηγική. Χάνονται θερμίδες, με την μορφή θερμότητας, μέσω βιοχημικών οδών, χωρίς να υπάρχει ανάγκη φυσικής μηχανικής προσπάθειας. Η φαρμακολογική αποσύζευξη με 2-4 δινιτροφαινόλη, χρησιμοποιήθηλε ευρέως σαν παράγοντας απώλειας βάρους τον προηγούμενο αιώνα. Η χρήση της διακόπηκε λόγω τοξικότητας
Σε πειραματόζωα έχει ταυτοποιηθεί ένα ένζυμο, η πεπτιδάση Μ20 που περιέχει την περιοχή PM20D1 που έχει δράση αποσύζευξης και καύσης λίπους. Το ένζυμο παράγεται ενδογενώς, εκκρίνεται και ανιχνεύεται στο πλάσμα. Είναι ανθεκτικό στην αποδόμηση. Πειραματική αύξηση του σημαίνει καταβολισμό σε πειραματόζωα, απώλεια βάρους και γλυκαιμική βελτίωση. Είναι ενεργό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (ενώ η αποσύζευξη στο φαιό λίπος απαιτεί ενεργοποίηση με ψύχος)
Αν και ο μηχανισμός χρειάζεται διευκρίνηση, φαίνεται ότι Ν-ακετυλο-αμινοξέα προσδένονται σε μιτοχονδριακούς μεταφορείς (SLC25) και μιμούνται την δράση του UCP1. Σε πειραματόζωα φάνηκε αυξημένη κατανάλωση ενέργειας, μείωση γλυκόζης και σημαντικό μεταβολικό όφελος
PM20D1 δεν βρίσκεται σε λευκό λίπος, αλλά μόνο σε φαιά λιποκύτταρα. Ο φαιός λιπώδης ιστός μειώνεται στην βρεφική ηλικία, όμως σημαντική εναπόθεση υπάρχει στον λαιμό και στον υποδόριο ιστό των ενηλίκων. Σε κατάσταση υποθερμίας αρχίζει θερμογέννεση για να διατηρηθεί η θερμοκρασία. Η κατάσταση υποθερμίας ευνοεί την έκφραση ενός ενζύμου που εκκρίνεται στον φαιό λιπώδη ιστό και κινητοποιεί την θερμογέννεση και σε άλλους τύπους ιστών όπως το λευκό λίπος και οι μύες
Yπάρχουν βέβαια πολλά ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν πριν θεωρηθεί το PM20D1 ή τα παράγωγα του υποψήφια φάρμακα κατά της παχυσαρκίας. Θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά του καθώς και οι πιθανές τοξικές του δράσεις. Ωστόσο έχουν αρχίσει και φωτίζονται ανεξερεύνητα σημεία στην θεραπεία της παχυσαρκίας, με την ταυτοποίηση Ν-ακυλο-αμινοξέων, που έχουν ανακαλυφθεί σε πολλά θηλαστικά, και η βιολογική τους σημασία παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη

Η ιδιωτική ζωή των δένδρων

Ο Χουλιάν διασκεδάζει τη μικρή με την "ιδιωτική ζωή των δένδρων", μια σειρά παραμύθια που σκάρωσε για να τη νανουρίζει. Κεντρικοί ήρωες των παραμυθιών είναι μια λεύκα κι ένα μπαομπάπ που, τις νύχτες, όταν δεν τα βλέπει κανείς, κουβεντιάζουν για φωτοσυνθέσεις, για σκίουρους ή για τα αναρίθμητα πλεονεκτήματα του να είσαι δένδρο και όχι άνθρωπος ή ζώο ή , όπως λένε τα ίδια, ηλίθιος τσιμεντένιος όγκος
...................
Ναι, απαντά η Ντανιέλα. Και ο Χουλιάν κάθεται, βαριά, γιατί τον πονάνε τα μάτια, ή τ' αυτιά, ούτε ξέρει: θέλει ν' αποκοιμηθεί, ξαφνικά κι ανεύθυνα, και να ξυπνήσει αύριο, ή χθες, καινούργιος
Το παραμύθι πρέπει να ' ναι σύντομο, μόνο η αρχή, ίσα ίσα ώσπου να πάρει ο ύπνος τη μικρή: ίσως η ιστορία ενός γίγαντα που φροντίζει τα δένδρα σαν να 'ταν φυτά ενός κηπάκου, ή η περιπέτεια ενός μικρού παιδιού που ανέβηκε σε μια βελανιδιά και δεν θέλει να ξανακατέβει
Ο Χουλιάν προαισθάνεται πως θα μπλέξει άσχημα μ' αυτές τις ιστορίες
Καλύτερα ν' αυτοσχεδιάσω, σκέφτεται, ίσως το μόνο που έχει νόημα είναι ο αυτοσχεδιασμός
                                                                                        Alejandro Zambra

Οικογενής Υπο-α-λιποπρωτεϊναιμία

Σημαίνει μερική έλλειψη HDL. Αρκετά συνήθης. Σημαντικός παράγοντας αθηροσκλήρυνσης. Μπορεί να είναι ο πρώτος εμφανής παράγοντας κινδύνου πρόωρης στεφανιαίας η περιφερικής αγγειακής νόσου και επιταχύνει την εξέλιξη στεφανιαίας νόσου  σε ασθενείς με υπερλιπιδαιμία
Υπάρχει ισχυρό οικογενειακό ιστορικό, ίσως με επικρατούντα χαρακτήρα. Τα επίπεδα HDL είναι συνήθως < 35mg/dL
Σε αρκετές μελέτες η αύξηση στη HDL σχετίζονται με την μείωση της αθηρωματικής πλάκας
H εντατική άσκηση αυξάνει τα επίπεδα HDL αλλά δεν συνιστάται σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
Η νιασίνη την αυξάνει επίσης και μικρές αυξήσεις παρατηρούνται με τους αναστολείς ρεδουκτάσης και τις φιμπράτες
Ο σπουδαιότερος λόγος μέτρησης HDL είναι η ανίχνευση ασθενών σε αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο. Ασθενείς με πρόωρη αγγειακή νόσο, ή οικογενειακό ιστορικό αθηροσκληρυντικής νόσου ή με χαμηλά επίπεδα HDL πρέπει να αντιμετωπίζονται επιθετικά. Επιπλέον επιθετικά πρέπει να αντιμετωπίζονται και άλλοι παράγοντες κινδύνου όπως η υπέρταση, το κάπνισμα και η παχυσαρκία
LCAT έλλειψη (Lecithin-cholesterol-acyltransferase)
Σημαίνει χαμηλή HDL. Αυτοσωματικό υπολλειπόμενο. Δεν εκφράζεται στους ετεροζυγώτες. Η κλινική εικόνα στους ομοζυγώτες ποικίλλει. Πρώιμα σημεία μπορεί να είναι προβλήματα στον κερατοειδή και πρωτεϊνουρία (εναπόθεση χοληστερόλης και φωσφολιπιδίων στα μικρά αγγεία των νεφρών οδηγούν σε απώλεια νεφρώνων). Εμφανίζεται νορμόχρωμη αναιμία, υπεραλβουμιναιμία και περιφερική νευροπάθεια. Βιοχημικά έχουμε αυξημένα τριγλυκερίδια (200-1000mg/dL) και χοληστερόλη από χαμηλά επίπεδα μέχρι 500mg/dL. Εκτός από την αγωγή, απαγόρευση λιπιδίων στην διατροφή επιβραδύνει την έναρξη της νεφρικής νόσου