Ιονέσκο

Παρατηρείστε τον κόσμο να τρέχει πολυάσχολος στους δρόμους
Δεν κοιτάζουν ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ανήσυχοι, με τα μάτια καρφωμένα στο έδαφος, σαν σκυλιά
Προχωράνε ευθεία, αλλά πάντα χωρίς να κοιτάζουν μπροστά τους, διότι καλύπτουν μια διαδρομή ήδη γνωστή τους, μηχανικά
Σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου συμβαίνει αυτό
Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οικουμενικός, είναι ο πολυάσχολος άνθρωπος που δεν έχει χρόνο, που είναι φυλακισμένος από την ανάγκη
Που δεν κατανοεί πως ένα πράγμα μπορεί να μην είναι χρήσιμο
Που δεν κατανοεί ούτε πως, στην πραγματικότητα, το χρήσιμο, μπορεί να είναι ένα άχρηστο καταπιεστικό βάρος
Αν δεν καταλάβουμε την χρησιμότητα του άχρηστου, δεν θα καταλάβουμε την τέχνη
Και μια χώρα που δεν καταλαβαίνει την τέχνη, είναι μια χώρα σκλάβων ή ρομπότ, μια χώρα δυστυχισμένων ανθρώπων, ανθρώπων που δεν γελάνε και δεν χαμογελάνε
Μια χώρα χωρίς πνεύμα
Όπου δεν υπάρχει χιούμορ, όπου δεν υπάρχει γέλιο, υπάρχει οργή και μίσος

Guidelines για την διαχείρηση καρκίνου θυρεοειδούς (3)

Εκτίμηση όζων με ΥΗΓ
Καλοήθης: άλως, ισόηχος, υπέρηχος
                   κυστικός, μικροκυστικός
                   περιφερική αγγείωση, περιφερική ασβεστοποίηση
Ύποπτος:   συμπαγής
                   λοβώδες περίγραμμα
                   υπόηχος
                   ακανόνιστες αποτιτανώσεις
                   ενδοοζώδης αγγείωση
                   λεμφαδενοπάθεια
FNA: καλό θα είναι να λαμβάνονται δείγματα με ΥΗΓ παρακολούθηση (ακρίβεια)
Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι
1) μη διαγνωστικά: κακή τεχνική ή ανεπαρκή επιθηλιακά κύτταρα (ο στόχος είναι 6 δείγματα με τουλάχιστον 10 θυλακιώδη κύτταρα)
2) μη νεοπλασματικά: έχουν επαρκή κύτταρα, φυσιολογικό θυρεοειδικό ιστό, κολλοειδές ή στοιχεία θυρεοειδίτιδας
3) πιθανό νεόπλασμα: διαιρείται σε
    3α) άτυπα στοιχεία που δεν μπορούν να τοποθετηθούν σε άλλη κατηγορία. Θα πρέπει να αναφέρεται στην έκθεση η αδυναμία να αποκλειστεί θηλώδες νεόπλασμα. Συχνά χρειάζεται επανάληψη παρακέντησης
    3β) υποψία θυλακιώδους νεοπλάσματος. Πιθανώς να είναι υπερπλαστικός όζος, θυλακιώδες αδένωμα ή θυλακιώδες καρκίνωμα. Δεν μπορούν να διακριθούν κυτταρολογικά
4) ύποπτα για κακοήθεια, αλλά οριστική διάγνωση της κακοήθειας δεν είναι δυνατή. Ο τύπος της κακοήθειας που υποπτευόμαστε θα πρέπει να αναφέρεται στην έκθεση (είναι συνήθως θυλακιώδες)
5) διαγνωστικό κακοήθειας: θα πρέπει να αναφέρεται ο ιστολογικός τύπος
Προτείνεται για τους ανωτέρω τύπους:
1) επανάληψη ΥΗΓ+FNA
2) συσχετισμός κλινικών και ΥΗΓευρημάτων
3α) περαιτέρω διερεύνηση με ΥΗΓ και FNA
3b) ημι/θυρεοειδεκτομή
4) ημι/θυρεοειδεκτομή
5) θεραπεία κατάλληλη για τον τύπο του καρκίνου-θυρεοειδεκτομή
Ολική θυρεοειδεκτομή σε διαφοροποιημένο καρκίνο: συστήνεται σε ασθενείς με όγκο >4 εκ ή όγκο οποιουδήποτε μεγέθους σε συνδυασμό με ένα από τα κάτωθι: πολυεστιακή νόσο, νόσο και στους δύο λοβούς, εξω/θυρεοειδική επέκταση, διήθηση λεμφαδένων, απομακρυσμένες μεταστάσεις
Εξατομικεύεται η απόφαση για ημί/ολική θυρεοειδεκτομή σε όγκους 1-4 εκ, ηλικία <45 ετών, χωρίς οικογενή νόσο, χωρίς εξωθυρεοειδική εξάπλωση, χωρίς συμμετοχή λεμφαδένων ή διήθηση αγγείων ή απομακρυσμένες μεταστάσεις. Προφυλακτικός λεμφαδενικός καθαρισμός σε ασθενείς χωρίς ενδείξεις μεταστάσεων δεν συνιστάται. Σε ασθενείς με εξωθυρεοειδική διήθηση τοπικά διατηρούμε το παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνει μικρό υπόλλειμα του όγκου
Όταν ριζική χειρουργική εκτομή δεν είναι δυνατή μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξωτερική ακτινοβολία
Άμεσα μετεγχειρητικά: 
Ελέγχεται το ασβέστιο και δίνεται υποκατάσταση αν χρειαστεί
Σε αλλαγή της φωνής γίνεται λαρυγγοσκόπηση
Η Τg μετεγχειρητικά ελέγχεται σε 6 εβδομάδες

Guidelines για την διαχείρηση καρκίνου θυρεοειδούς (2)

Προγνωστικό σύστημα για σωστή διαχείρηση
Η θεραπεία προσαρμόζεται στο άτομο ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος υποτροπής, αλλά και να μην εκτίθεται ο ασθενής με καλή πρόγνωση σε άσκοπες θεραπείες
Διάγνωση
Όζοι θυρεοειδούς είναι συχνοί σε ενήλικες και μπορεί να βρεθούν με ψηλάφηση σε 3-7%. Με ΥΗΓ μπορεί να βρεθούν σε ποσοστό 70%. Η πλειοψηφία των όζων είναι καλοήθεις. Επιπλέον ο καρκίνος θυρεοειδούς δεν είναι συχνός σε άτομα που δεν είναι ευθυροειδικά
Χρόνος αναμονής
Η πρώτη οριστική θεραπεία είναι η ημέρα της ολικής θυρεοειδεκτομής. Η πιο συχνή μορφή του είναι νεοδιαγνωσμένος όζος ή γνωστός όζος που μεγαλώνει σε μέγεθος. Και βέβαια το 95% των ασθενών που εμφανίζονται με τις ανωτέρω μορφές έχουν καλοήθεις όζους. Από την πρώτη διάγνωση θα πρέπει να γίνει θυρεοειδεκτομή εντός τεσσάρων εβδομάδων
Συμπτώματα που δεν μας ανησυχούν
Ιστορικό όζου ή βρογχοκήλης που δεν έχει αλλάξει για πολλά χρόνια
Ασθενείς με ασυμπτωματικούς-μη ψηλαφητούς όζους <1 εκ. που βρίσκονται τυχαία σε ΥΗΓ
Ασθενείς με όζους και μη φυσιολογική λειτουργία θυρεοειδούς. Ο καρκίνος σ' αυτούς είναι σπάνιος
Ασθενείς με ιστορικό αιφνίδιου πόνου στον θυρεοειδή (πιθανή καλοήθης κύστη)
Συμπτώματα που μας ανησυχούν
Ανεξήγητη βραχνάδα ή αλλαγή στη φωνή σε συνδυασμό με βρογχοκήλη
Όζος θυρεοειδούς σε παιδί
Αυχενική λεμφαδενοπάθεια
Γρήγορη διόγκωση ανώδυνης θυρεοειδικής μάζας
Συριγμός σε μάζα θυρεοειδούς
Φυσική εξέταση
Πρέπει να είναι πλήρης με επίκεντρο την περιοχή του λαιμού. Ψηλάφηση θυρεοειδούς και των λεμφαδένων του τραχήλου και κυρίως αυτών στους υπερκλείδιους βόθρους. Παλμοί και αρτηριακή πίεση πρέπει να καταγράφονται
Κλινικά σημεία που στατιστικά συνοδεύονται από αυξημένη πιθανότητα κακοήθειας
Ηλικία <20 ή >60 ετών
Όζος σκληρός στην ψηλάφηση ή  καθηλωμένος στά παρακείμενα μόρια
Γρήγορη αύξηση μεγέθους
Παράλυση φων. χορδών
Περιφερική λεμφαδενοπάθεια
Ιστορικό ακτινοβολίας στον τράχηλο
Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου θυρεοειδούς
Βασικές εκτιμήσεις
Ιστορικό-κλινική εξέταση
ΥΗΓ θυρεοειδούς:εξαιρετικά ευαίσθητη μέθοδος ανίχνευσης, κυρίως για το θηλώδες, και για να αποφασίσουμε ποιούς όζους ελέγχουμε με FNA
Η θυρεοσφαιρίνη (TG) πριν τη θυρεοειδεκτομή δεν έχει διαγνωστική ή προγνωστική αξία
Θυρεοειδικά αντισώματα σε υποψία θυρεοειδίτιδας Hashimoto (για την πιθανότητα λεμφώματος)
MRI αν δεν μπορούμε να ορίσουμε κλινικά τα όρια της βρογχοκήλης ή σε ασθενή με αιμόπτυση. Θα πρέπει να αποφύγουμε τα σκιαγραφικά γιατί αποτρέπουν την χρήση ιωδίου -τουλάχιστον επί 2μηνο
Καλσιτονίνη και CEA σε υποψία μυελοειδούς
Μελέτη ανωτέρου αναπνευστικού αν υποπτευθούμε απόφραξη

Λέω να τα πω μια μέρα όσα είδα

Όσα έζησα
Όσα σιχαμένα με πλησιάσανε και τα έδιωξα
Όσα <<όχι>> είπα στη μιζέρια
Όση αχαριστία έχω λουστεί απ' τα μικρόψυχα
Όσα έκανα γι' ανθρώπους που δεν το 'χανε τελικά
Και μετά θα 'θελα να 'χω τη δωρεά της σιωπής
Και να μη μιλάω καθόλου
Ούτε να νευριάζω
Ούτε να διεκδικώ
Ούτε να λέω τι σιχαίνομαι
Ούτε να ανέχομαι υποκριτικές καλημέρες
Να βυθίζομαι στα τραγούδια
Και σ' αυτά που γεννιούνται απ΄το τίποτα
Από μια αρχή καινούρια
Από ένα όνειρο
Από μια λύπη άχρηστη
Από ένα αίσθημα μετέωρο
Από χιούμορ, από αγάπη, από χαρά
Από ένα τσιγάρο σ' ένα σινεμαδάκι με τα πόδια απλωμένα στη μπροστινή καρέκλα

Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σε όλους..

Guidelines για την διαχείρηση καρκίνου θυρεοειδούς (1)

Screening
Προς το παρόν δεν υπάρχει πρόγραμμα που να ανιχνεύει το καρκίνο θυρεοειδούς στον γενικό πληθυσμό. Υπάρχει μόνο για τον οικογενή μυελοειδή καρκίνο με συγκεκριμένα ογκογονίδια. Έχουν διερευνηθεί αρκετά ογκογονίδια για θηλώδες-θυλακιώδες και αναπλαστικό (RET, TRK, RAS, BRAF, PPARG και p53) αλλά κανένα από αυτά δεν χρησιμοποιείται στην καθημερινή κλινική πράξη
Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο θυρεοειδούς:
Ακτινοβολία του λαιμού στην παιδική ηλικία
Ενδημική βρογχοκήλη
Θυρεοειδίτιδα Hashimoto (κίνδυνος λεμφώματος)
Αδένωμα θυρεοειδούς (ή οικογενές ιστορικό)
Σύνδρομο Cowden’s (μακροκεφαλία, νοητική στέρηση, καλοήθης ή κακοήθης όγκος μαστού) 
Οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση
Οικογενής καρκίνος θυρεοειδούς
Παχυσαρκία
Προγνωστικοί παράγοντες:
Η έκβαση σε διαφοροποιημένο καρκίνο θυρεοειδούς είναι συνήθως καλή. Η 10ετής επιβίωση σε ενήλικες είναι 80-90%. Όμως 5-20% εμφανίζουν τοπικές υποτροπές και 10-15% απομακρυσμένες μεταστάσεις. Το 9% των ασθενών πεθαίνει από τη νόσο
Ηλικία: η πιθανότητα υποτροπής αυξάνει μετά την ηλικία των 40 ετών, και σε παιδιά 6-11 ετών
Φύλο: αναφέρεται ότι το αρσενικό φύλο είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου, αλλά δεν έχει αποδειχθεί σε όλες τις μελέτες
Ιστολογία: η πρόγνωση του θηλώδους, είναι καλύτερη από το θυλακιώδες. Στο θυλακιώδες η πρόγνωση εξαρτάται και από τον βαθμό κυτταρικής διαφοροποίησης και αγγειακής διήθησης. Τα φτωχά διαφοροποιημένα (Hurthle-cell) έχουν χειρότερη πρόγνωση
Επέκταση όγκου: ο κίνδυνος υποτροπής και θνησιμότητας σχετίζεται με το αρχικό μέγεθος του όγκου. Σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες είναι επίσης η εξω-θυρεοειδική διήθηση, οι λεμφαδένες ή οι απομακρυσμένες μεταστάσεις
Αρκετοί τρόποι έχουν προταθεί για σταδιοποίηση του όγκου:
(• TNM Tumour size, Node metastases and distant Metastases
• AMES Age at presentation, Metastases, Extent, Size of primary
tumour
• MACIS Metastases, Age at presentation, Completeness of
surgical resection, Invasion (extra-thyroidal), Size: Μόνο για το θυλακιώδες
• EORTC European Organisation for Research and Treatment
of Cancer methodology
• AGES Age at presentation, Grade of tumour, Extent, Size
of primary tumour)
Κάθε ένα από αυτά κατατάσσει τους ασθενείς σε high-risk ή low-risk ομάδα. Η κατάταξη κατά ΤΝΜ χρησιμοποιείται εκτενώς και προβλέπει θνησιμότητα. Για online calculator βλέπε: http://www.thyroid.org/thyroid-cancerstaging-calculator

Αρεταίος 150 μΧ

Για τον οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτα
Μόνο το όνομα του  και τις εξαίρετες κλινικές περιγραφές του:
<< Ο διαβήτης είναι μια περίεργη αρρώστα, όχι τόσο διαδεδομένη στους ανθρώπους, η οποία συνίσταται στο λιώσιμο της σάρκας και των άκρων μέσα στα ούρα. Η αιτία της είναι κρύας και υγρής φύσης, όπως και του ύδρωπα. Η πορεία είναι κοινή, δηλαδή τα νεφρά και η ουροδόχος κύστη. Οι ασθενείς δεν σταματούν ποτέ να ουρούν και η ροή των ούρων είναι συνεχής, σαν να προέρχεται από ανοιχτό υδραγωγείο. Η φύση της αρρώστιας λοιπόν είναι χρόνια και παίρνει πολύ χρόνο για να σχηματιστεί. Όμως ο ασθενής δεν ζει πολύ, εάν η ασθένεια εκδηλωθεί πλήρως. Ο λόγος είναι  ότι τότε το λιώσιμο γίνεται ραγδαία, και συνεπώς ο θάνατος επέρχεται γρήγορα. Η ζωή γίνεται άθλια και οδυνηρή. Η δίψα ασίγαστη. Υπάρχει ανάγκη για υπερβολική λήψη νερού η οποία πάντως είναι δυσανάλογη με την ποσότητα των ούρων, καθώς τα ούρα είναι περισσότερα. Τους ασθενείς αυτούς δεν μπορεί να τους σταματήσει κανείς ούτε από το να πίνουν ούτε από το να ουρούν. Αν για λίγο σταματήσουν να πίνουν το στόμα τους στεγνώνει και το σώμα τους ξηραίνεται. Νιώθουν τα σπλάχνα τους να καίγονται. Έχουν ναυτία, ανησυχία και μια φλογισμένη δίψα. Σε μικρό χρονικό διάστημα ξεψυχούν. Η δίψα θαρρείς καίει σαν φωτιά. Όμως με ποιόν τρόπο μπορεί να συγκρατηθούν και να μην ουρήσουν; Πως είναι δυνατόν, το αίσθημα της ντροπής να γίνει πιο δυνατό απ' τον πόνο;>>

Ιατρική στη Μεσοποταμία

Η αρχαία Μεσοποταμία δεν διέθετε πολιτική ενότητα. Όμως ουσιαστικά υφίσταται ένας πολιτισμός που συχνά αναφέρεται ως Βαβυλωνιακός. Τα ιατρικά κείμενα της περιοχής είναι πολυ περισσότερα από της Αιγύπτου, γιατί έγραφαν σε πλάκες από πηλό, όμως είναι πιο πρόχειρα και πιο σύντομα από τα αιγυπτιακά. Σφραγίδες γιατρών αποκαλύπτουν την ύπαρξη τους στην αυτοκρατορία των Σουμερίων ήδη από το 3000πΧ. Ο πιο παλιός νομικός κώδικας που σώζεται , ο κώδικας του βασιλιά Χαμουραμπί, περιέχει ανάμεσα σε άλλους νομικούς κανόνες, νόμους που καθορίζουν τις αμοιβές για τις ιατρικές εργασίες και τις τιμωρίες σε περίπτωση λάθους
"Αν ο γιατρός θεραπεύσει έναν ευγενή ανοίγοντας κάποιο απόστημα με αμβλύ μαχαίρι και σώσει το μάτι του ασθενή, θα πάρει αμοιβή δέκα ασημένια σέκελ. Αν ο ασθενής είναι δούλος, ο κύριος του θα πληρώσει δύο ασημένια σέκελ. Αν ο γιατρός σκοτώσει τον ασθενή ή καταστρέψει την όραση του το χέρι του θα κοπεί. Γίνεται επίσης λόγος για θεραπευτές βοδιών και όνων, δηλαδή κτηνίατρους
Και στη Μεσοποταμία πολυάριθμοι θεοί και θεές έλαγχαν την υγεία και την αρρώστεια. Η νοσολογική θεωρία τους ήταν θρησκευτική. Όταν ένας θνητός αμάρτανε, οι θεοί απέσυραν την προστασία τους και τότε αυτός γινόταν λεία αναρίθμητων δαιμόνων
Ο αριθμός των μεθόδων μαντείας που χρησιμοποιούσαν για τη διάγνωση της νόσου ήταν απεριόριστος . Την πρώτη θέση κατείχε η αστρολογία. Επίσης τα όνειρα χρησιμοποιήθηκαν σε ευρεία κλίμακα, κυρίως σε περιπτώσεις ανώμαλων τοκετών ανθρώπων ή ζώων. Εξίσου αποκαλυπτικά για τον γιατρό-ιερέα, ήταν η συμπεριφορά των ζώων, της φωτιάς, των ποταμών, των φυτών, και του λαδιού πάνω στην επιφάνεια του νερού
Ένας αριθμός πινακίδων που σώζονται περιέχουν σύντομη περιγραφή της αρρώστιας, διάγνωση και τη συνταγή για φάρμακα και ξόρκια. Οι πινακίδες αναφέρουν παθήσεις του ήπατος, των οφθαλμών, αναπνευστικές παθήσεις, πυρετό, γονόρροια, μέση ωτίτιδα, νεφρόλιθους, εγκεφαλικά επεισόδια και ψώρα. Αποκαλύπτουν επίσης εκτεταμένη φαρμακοποιία. Οι Μεσοποτάμιοι γνώριζαν το ελλέβορο, τον υοκύαμο, τον μανδραγόρα και το όπιο
Η αρετή της καθαριότητας ήταν πολύ διαδεδομένη. Αξιοθαύμαστα συστήματα υπονόμων έχουν ανασκαφεί και χρονολογούνται έως και τεσσάρων χιλιάδων ετών
Η ιδέα της μεταδοτικότητας των ασθενειών, η απομόνωση των λεπρών και ο ορισμός ημερών ανάπαυσης, που πέρασαν στον σύγχρονο πολιτισμό μέσω των αρχαίων Εβραίων, φαίνεται ότι ήταν μεσοπαταμιακής καταγωγής
Μέχρι τώρα , όλες οι προσπάθειες να βρεθούν αιγυπτιακές η μεσοποταμιακές πηγές της ελληνικής ιατρικής πρακτικής έχουν αποτύχει