Αποθήκες λιπώδους ιστού και κυτταρική σύνθεση

Οι παγκόσμιοι θάνατοι και τα προσαρμοσμένα ως προς την αναπηρία έτη ζωής που σχετίζονται με τον ανώμαλο λιπώδη ιστό διπλασιάστηκαν από το 1990 έως το 2017 , με αυξημένο κίνδυνο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ισχαιμικής καρδιοπάθειας, άσθματος, χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος. Επιπλέον, η μεταβολική δυσλειτουργία σχετίζεται με καρκίνους του πεπτικού συστήματος, της μήτρας, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης . Η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο η φυσιολογική λειτουργία του λιπώδους ιστού προστατεύει από αυτές τις ασθένειες όχι μόνο θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συνεπειών της παχυσαρκίας, αλλά θα επιτρέψει επίσης προσεγγίσεις για τον μετριασμό άλλων περιβαλλοντικών πιέσεων και των κινδύνων ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία.

Οι λιποαποθήκες είναι σύνολα κυττάρων κατανεμημένων σε όλο το σώμα . Οι αποθήκες ταξινομούνται κυρίως ανάλογα με την τοποθεσία αλλά και ανάλογα με τη λειτουργία. Ο σπλαχνικός λιπώδης ιστός αποθηκεύεται κυρίως στην κοιλιακή κοιλότητα και γύρω από τα εσωτερικά όργανα και περιλαμβάνει τον μεσεντερικό (προσκολλημένο στα έντερα), τον επιπλόο (στομάχι, σπλήνας έως κοιλιακή χώρα), τον οπισθοπεριτοναϊκό (περιτόναιο, νεφρά και πάγκρεας), τον περινεφρικό (νεφροί), τον γοναδικό (ωοθήκες και μήτρα στις γυναίκες, επιδιδυμίδα και όρχεις στους άνδρες) και τον περικαρδιακό (καρδιά) . Ο υποδόριος λιπώδης ιστός βρίσκεται κάτω από το δέρμα και περιλαμβάνει βαθύ και επιφανειακό λιπώδη ιστό στις περιοχές των γλουτών και των μηρών. Ο φαιός λιπώδης ιστός βρίσκεται πάνω από την κλείδα στις υπερκλείδιο και στις υποωμιαίες περιοχές. Υπάρχουν πολλές λειτουργίες ειδικές για τις αποθήκες. Για παράδειγμα, ο υποδόριος λιπώδης ιστός θεωρείται γενικά ως ασφαλέστερη θέση αποθήκευσης ενέργειας, συνδέεται με καλύτερη μεταβολική υγεία και παρουσιάζει μεγαλύτερο θερμογενετικό δυναμικό. Αντίθετα, τα σπλαχνικά λιποκύτταρα σχετίζονται με ένα προφλεγμονώδες προφίλ και αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών. Είναι σημαντικό ότι τα λιποκύτταρα βρίσκονται επίσης διαμυϊκά και ενδομυϊκά, στον ιστό του μαστού και στον κίτρινο μυελό των οστών, όπου η αφθονία τους αυξάνεται με την ηλικία . Ο ακριβής ρόλος των λιποκυττάρων σε άλλες θέσεις του σώματος είναι ένα σημαντικό ανεπίλυτο ερώτημα. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι ρόλοι μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το είδος. Για παράδειγμα, ο λιπώδης ιστός των γονάδων δεν είναι τόσο εμφανής στους ανθρώπους όσο σε ορισμένα τρωκτικά.

Η κυτταρική σύνθεση του λιπώδους ιστού έχει αποκαλυφθεί τα τελευταία χρόνια μέσω της εφαρμογής της αλληλούχισης RNA μονοκυττάρων και μονοπύρηνων. Μια ολοκληρωμένη μελέτη που αξιοποιεί και τις δύο τεχνολογίες παρείχε μεταγραφικά δεδομένα RNA μονοκυττάρων και μονοπύρηνων από υποδόρια και σπλαχνικά αποθέματα τόσο ανθρώπων όσο και ποντικών υπό φυσιολογικές συνθήκες και μεταβολικό στρες, επιτρέποντας συγκρίσεις μεταξύ αποθεμάτων και μεταξύ ειδών. Τα κύτταρα στον λιπώδη ιστό περιλαμβάνουν λιποκύτταρα, στρωματικά και προγονικά κύτταρα λιπώδους ιστού (ASPCs), ενδοθηλιακά κύτταρα, περικύτταρα, λεία μυϊκά κύτταρα, μεσοθηλιακά κύτταρα, κύτταρα Schwann και ανοσοκύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των Β κυττάρων, των Τ κυττάρων, των κυττάρων NK, των έμφυτων λεμφοειδών κυττάρων, των δενδριτικών κυττάρων, των ουδετερόφιλων, των μονοκυττάρων, των μακροφάγων και των μαστοκυττάρων . Η αναλογία αυτών των κυττάρων ποικίλλει ανάλογα με το είδος, την αποθήκη, το φύλο και την μεταβολική κατάσταση. Τα κύτταρα του λιπώδους ιστού αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, διασφαλίζοντας ότι η ακεραιότητα του ιστού διατηρείται υπό συνθήκες ανάπτυξης, στρες ή τραυματισμού .